MON PETİT CHOU

Bir de Defilede Görün

2010-12-26T19:53:00.003+02:00

Ah Bu Tatiller Olmasa

2010-09-28T21:01:00.010+03:00

Tatil o kadar güzel ki keşke hiç bitmese diyorum ama biz tatilden döneli neredeyse bir ay olacak ve ben daha yeni yazabiliyorum. Kaç satır yazabileceğim meçhul olsa da. Fıtık sorunum her geçen gün daha da artıyor ve buna rağmen bile Duru'ya bir kardeş istiyorum. Nasıl olacak acaba? Bu arada yeniden teyze oldum. Erken doğum olduğu için minik Doğa şimdi hastanede. Umarım bir sonraki postta onun fotoğraflarını koyarız.

Uzayıp Giden Tren Yolları

2010-07-28T10:57:00.007+03:00

Uzayıp giden tren yolları, ağrıdan sızıdan tutmaz elleri. Çoooooook ara vermişiz yazmaya hem de çok. Bizim kız kocaman oldu, ben de bel fıtığı. Mağlum hem bankacılık hem annelik zor işmiş. Bütün gün sandalyede otur, akşam eve gelince ufaklık peşinde koştur. Sonunda kitlenip kaldık, bakalım doktor amca ameliyat dedi ama biz pek yanaşmıyoruz. Fizik tedavi ile atlatabilirsek ne ala...

NERELERDEYDİK

2010-05-09T07:15:00.004+03:00

Sadece Resim

2010-03-27T16:36:00.005+02:00

TAKSİM BİR İKİ

2010-02-13T13:55:00.004+02:00

Çok ara veriyoruz biliyorum ama sözümde bir türlü duramıyorum. En azından resim eklemeyi becerebilsem o da yok. Bakalım bugün ne kadar yazabileceğiz. Geçen hafta sonu havayı güzel sanıp çıktık yola, hadi şöyle bir taksim yapalım dedik. En son Duru doğmadan önce gitmişiz. Nerden baksan en az 2 yıl olmuş. Yola çıktık çıkmasına ama İstanbul' a geldiğimizde hava öyle soğuktu ki acaba hata mı ettik diye düşünmeye başladık. Neyse her şeye rağmen bütün İstiklal Caddesine kah bebek arabasında kah yürüyerek boylu boyunca kat edip evimizin yolunu tuttuk. Böylelikle biz yıllar sonra Duru'da ilk defa Beyoğlu'na gitmiş oldu. İstiklal'de gezerken bir mağazda bu su sebilinin gördük. Tabi sevgiliyle ben Duru'dan daha heyecanlı hemen alalım diye seferber olduk ki son anda bir şey bizi bunu almaktan alıkoydu. Aslında iyiki almamışız. Çünkü mağazadaki fiyatı 60 TL iken biz üreticisinden kargo ücreti ile birlikte 35 TL'ye aldık. Duru zaten su içmeyi seven bir çocuktu artık gerisini siz düşünün. Şimdi susadığı zaman kendisi gidip içiyor. Tavsiye ederim.

Taklacı Duru

2010-02-02T22:34:00.002+02:00

Ekranı Yan Çevirin

2010-01-03T14:45:00.025+02:00

Uzun ama çok uzun bir aradan sonra biz yine burdayız. Cep telefonu teknolojisine fazla alışık olmadığımız için maalesef ya ekranı ya da kafanızı yan çevirmeniz gerekecek. Neyse ki sevgili sorunu gidermiş bundan sonra boynunuz tutulmayacak. Biz bu aralar yine sizleri çok ihmal ettik. Duru ise enson gördüğünüzden bu yana oldukça aşama kaydetti aynı zamanda geri adımlarda attı. Tuvalet alışkanlığını nasıl kendiliğinden kazandıysa şimdi yine kendiliğinden bıraktı. Her şey sil baştan.

24 Ay Üzerine

2009-12-11T07:23:00.005+02:00

YENİ BAŞLANGIÇLAR

2009-11-22T07:15:00.008+02:00

Olmuyor böyle, bir türlü sözümü tutamıyorum. Ha yazdım yazacağım derken bir bakmışım ki yine uyumuşum. Halbuki hayatımızda yazacağımız yeni başlangıçlarımız varken hiç olmuyor, gecikmiş fotoğraflara bugünün tarihini vermek. Ah birde fotoğraf makinesinin tarihini ayarlayan olsa sevabına.

Duyduk ki bugün TEK çalışma yapacakmış, 9.00'dan akşamakadar elektrik yokmuş. Bu sefer sabah uykudan fedakarlık edip bilgisayarın başına geçtim.Bir yandan yarın yetiştirmem gereken işleri yaparken, bir yandan da ihmal etmeye yüz tutmuş blogla ilgileneyim dedim.

Yazının başlığına yeni başlangıçlar dedik demesine ama bakalım hepsini anlatabilecek miyiz. Saate bakayım iyi daha bir saat var, sanırım elektrikler kesilmeden hem yazmayı hemde işimi bitirebilirim.

Havalar güzel iken gezmeyi hiç ihmal etmiyoruz. Nasıl olsa yakında evlere tıkılacağız. Hoş biz kar kış dinlemiyoruz ama şu grip muhabbeti yüzünden sevgili ile Portekiz'e gitmekten vazgeçtik. Hem soğuk hem grip biz en iyisi evde oturalım. Sevgili bize hediyeleri nasıl olsa getirir.

Duru artık memeye veda etti. Yaklaşık 3 hafta önce başladığımız bu veda süreci arada sırada yastığını görmesiyle ağlamalara dönüşse de çok da korktuğum gibi sancılı olmadı. Ancak memenin yerini bu sefer benimle uyuma alışkanlığı aldı. Akşamları hadi kızım yatağa dediğimizde bijim bijim deyip bizim yatağımıza gidiyor. Ama gecenin bir vakti uyanıp kendi yatağına gitmek istiyor. Belki bu bloğu okuyanlar arasında memeden kesme süreci yaşayanlarınız olabilir. Ben kendi taktiğimi söyleyeyim. Bir akşam yastığını alıp geldiğinde " memede sütün bittiğini, artık büyüdüğünü" söyleyip dikkatini başka yere çektik. Şimdi ara ara olan ağlama krizlerinde de aynı şeyi yapıyoruz. Bizde işe yaradı.

Suyu görünce aklıma geldi. İkinci yeni başlangıcımız ise merhaba tuvalet. Aslında Duru'yu tuvalete alıştırma süreci bakıcımızı ikna etmekten daha kolay oldu. Tam anlamıyla olmamakla birlikte yavaş yavaş alışmaya başladı. Bakıcısının söylediğine göre cuma günü her seferinde söylemiş. Bize tuvalet eğitimine başlama kararını aldıran neden ise Duru'nun bunu kendi istemesi oldu. Önce oyuncak sandığı oturağına bir gün oturup da 10 dakika sonra " anne bitti" deyip gittiğimde gördüğüm manzara, sevgili ile bize haydi başlıyoruz kararını aldırdı.

Biraz daha hızlı yazmazsam yetişemeyeceğim. Saat 8.30 olmuş bile.

Biz bu hafta sonu yine çok eğlendik. Havada güzel olunca değmeyin keyfimize. Ama bir ara yolumuz sehven Pendik pazarına düştü düşmesine ama pzarı şöyle bir uzaktan görüp yaklaşık yarım saatte trafikten kurtulup evimize döndük.

Bu da Durunun bir diğer yeni başlangıcı. Evimizde artık bir Ebru Sanatı ustası var. Bakalım sevgili malzemeleri temin edecek, sonra halılar, koltuklar ne hale gelecek. Bir tahmini olan var mı?

ALİBEY'de

2009-10-25T18:27:00.004+02:00

Eğitmenimiz Sergen Ağabey daha 16 yaşında ve çiftliğin sahibinin oğlu. 4 yaşından beri at biniyormuş. Şimdiden bir çok birinciliği var. Atımız ise yavru bir at, ismi Karamel. Üstündekinin öyle suratsız durduğuna bakmayın güneş rahatsız ediyor.

Nasılım ama, bizim atımızın adı ise Havana. Sergen bunun orta büyüklükte bir at olduğunu söyledi. Diğerlerine binmek istemezdim.
Sevgili bu işi biliyor. Duru'da inşallah ona çeker. Yani bu tür konularda. Bu arada 2 gün önce yarışlardan birincilikle dönen Darwin'in fotoğrafını çekmeyi unutmuşum. Bir daha ki sefere söz.
Çok geziyoruz gezmesine ama bir türlü söz verdiğim gibi sıklıkla yazamıyorum. Yazamadığım gibi blog arkadaşlarımızı da ziyaret edemiyorum. Çok kötü bir blogcu oldum. Duru büyüdüğü zaman bu duruma çok kızacakmış gibi geliyor. Bu arada fotoğraf makinesinin tarihini ayarlamayı unutmuşuz. 2004 ne ola ki? Neyse efendim, biz bu hafta sonu Gebze'nin Cuma Köyü'nde bulunan Alibey At Çiftliği'ndeydik. Duru ve sevgili atlara aşina benim içinse bir ilk, bu nedenle ata binmemle inmem bir oldu. Serde yükseklik korkusu olunca başım döndü ve ineceğim diye tutturdum. Ama bir daha ki sefere bir tur atmadıkça inmeyeceğim. Tabi Duru benim gibi mi, ben ne kadar ödleksem o bir o kadar cesur. Aslında korkuyla büyümemesi için elimizden geleni yapıyoruz ama yine de korkuyu öğrenmeye başladı. Sağolsun alt kata taşınan komşumuz tadilat yaptırırken bizim ki matkap sesinden korkmuş. O günden beri de bir tıkırtı duysa "amca amca" diyerek korkarak yanımıza geliyor. Bakalım nasıl çözeceğiz bu sorunu.

GİTTİK,GELDİK,BİR TATİLİDE BÖYLE BİTİRDİK

2009-09-20T21:37:00.006+03:00

Sonunda tatile çıkabildik.Uzun zamandır beklediğimiz, ihtiyacımız olan tatil maalesef çok da keyifli geçmesede yine de eğlenceliydi. Tatil boyunca Duru'nun iki yaş sendromu ile ve üstüne eklenen soğuk algınlığının minik cadıda yarattığı huysuzlukla başetmek sevgili ve benim için oldukça yorucuydu. Neyseki eve geldiğimizde dinlenme fırsatı bulabildik.

Bütün olumsuzluklarına rağmen yine de oldukça keyifli anlarımız da yok değildi. İlk gün sudan çıkmak bilmeyen Duru, sonraki günler boyunca sudan korktu. Onu ikna etmek bayağı zor olsa da arada sırada suya sokmayı başarabildik. İşte bizden tatil manzararaları...

ÇOK AÇTIK ARAYI ÇOOK

2009-08-31T21:52:00.006+03:00

İş güç derken kendimizi fazla kaptırdık hayatın koşuşturmacasına. Halbuki giden günler geri gelmiyor. Ne Miko'nun zulmü ( namı diğer şube müdürü) ne de diğerleri güzel günlerimizi siyaha boyamamalı. Bundan sonra çok yorgun olmadığım sürece yazmaya devam edeceğim. Duru'da ben de sizleri o kadar çok özledik ki. Umarım sizde bizleri unutmamışsınızdır. Sıkı durun biz geri döndük.

Bu hafta sonu soluğu yine dışarıda aldık. Önce İzmit ertesi gün de bir İkea yapalım dedik. Bu gezintiden en karlı çıkan yine Duru oldu. Bir bebek, masa ve sandalye, bir de tahtadan tren seti aldık. İkea her zaman gitmek istemişimdir ama bir türlü kısmet olmamıştı. Her ne kadar ufaklığın kaprislerinden gezmek eziyete dönüşsede yine de keyifli bir mağaza turuydu. Özellikle meydan alışveriş merkezinde oldukça keyifli saatler geçirdik. Darısı diğer günlerin başına. İşte hafta sonumuzdan eğlenceli dakikalar.

Soranlara Selam Olsun

2009-07-30T22:36:00.002+03:00

Uzun ama çok uzun bir aradan sonra geri dönmüş olsak da öyle uzun uzadıya kalacak değilim maalesef. Sadece bizi merak ettiğini bildiğim dostlarımızı üzmemek için iyi olduğumuzu bildirmek amacıyla yazıyorum. Ne kadar acı ki binbir hevesle başladığım bloğa vakit ayıramıyorum. Üstüne üstlük eve iş getirmeye başladım. Bir de bunun üstüne bir de sevgilinin kaprislerini, kendini bir şey sanan yetkili bozmalarının tavırlarını, müdürün stresini ekle beni çıkar ne kaldı: koca bir yorgunluk. Bu arada son resimdekiler benim yeğenim olur. Ben bu üç sıpanın doğduğu günü bilirim. Şimdi kocaman oldular. Aslında bir sıpamız daha var ama o ogün gelememişti.

BABACIĞIM

2009-06-21T14:36:00.006+03:00

Babacığım seni çok seviyorum. Babalar günün kutlu olsun. Kocaman yürekli kocaman babam benim. Hep yanımda kalacaksın değil mi?

Biri Bizi Durdursun

2009-05-15T22:40:00.004+03:00

Bir anneler günüde böyle geçip gitti ama ben daha yeni yazmaya fırsat bulabildim. O da şöyle uzun uzadıya değil, bir iki satır ancak. Bu aralar eskisine göre daha bir yoğunum; bankada görev pozisyonum değişti ve hiç bilmediğim bir alanda çalışmaya başladım. Yedi yıl sonra tekrar çömez oldum. Bakalım neler olacak. Bu yoğun tempo içinde Duru'yu ve sevgiliyi ihmal etmemek içinse kırk takla atmaktan taklacı güvercinlere döndüm. Alternatif çözüm yolları için önerilerinizi bekliyorum. Ve sevgili blog arkadaşlarımız: yorum yazamasamda bloglarınızı okuduğumu bilin. Yine kısa ve duygu yoksunu bir post oldu. Bir daha ki sefere diyerek bana müsade....

Kanatsız Meleklerim

2009-05-09T19:59:00.007+03:00

Portakal ve limon çiçeklerinin kokusu içinde büyülü bir düşdeyim. Kanatsız meleklerim bugünü güzel kılmak adına ellerinden geleni yaptılar. Sabah sıcacık bir sarılışla başladı herşey, arkasından bugüne anlam katan en güzel hediyeyi verdiler. 17 ay sonra ilk defa anne dedi. Meğer sevgili ile kaç aydır çalışıyorlarmış. Hep kendimi çok şanslı görmüşümdür. Çünkü ben anneler günü doğmuşum. Ama ne yazık ki sadece 7 yılda bir denk geliyor. Demekki seneye aynı güne denk gelecek.
Hava güzel, karnımız aç,yeni bir mekan keşfetmişiz,üstüne üstlük bir de benim doğumgünüm yine düştük yollara. Yeşillikler içerisinde hoş ve keyifli bir mekan burası: Ser Çeşme. Biz kahvaltımızı ederken Duru'da hiç durmadan ordan oraya koşturup durdu. Hayvanları çok seven civcivim mini çiftliğin başından ayrılmak bilmedi. Aslında bugüne ait çok şey yazmak istiyorum ama resimler kadar kelimelerimin iyi olmamasından korkuyorum. Bu yüzden bırakalım resimler konuşsun.

Her Eve Lazım

2009-04-26T22:35:00.004+03:00

Bu sefer suç bende değil, geçen hafta boyunca yazmak için ne zaman bilgisayarın başına otursam internet yoktu. Bu yüzden yine bloğu boşlamış gibi olsamda suç bende olmadığı için rahatım. Baktım bugün sevgili sorunu çözmüş, deney yapmak üzere iş yerinin yolunu tutmuş bende ne kadar eş dost var ziyaret edeyim hem de bloğa şöyle iki kondurayım dedim. Geçen hafta ailece yine dolu dolu geçti. Bol bol gezip, portakal, limon, kiwi, domates, biber, salatalık ve karpuz ekimi yaptık. Duru ördekleri kovalayıp bol bol koyun besledi. Ancak bu aktiviteler sırasında kameramız yanımızda olmadığı için maalesef görüntüleyemedik. Bu arada sevindirici bir haber üst kattaki gürültücü ailenin lojman süresi bitiyor, inşallah yerine anlayışlı ve gürültüsüz insanlar gelir. Acaba gelir mi? İNŞAALLLAAAHHH...

Tabi bu kadar gezmek bizi kesmedi, bir günde İzmit'te kaldık. Baba ile ocakbaşı keyfide bir başka oluyormuş. Sevgili sanki askerlik arkadaşı, bizim kız da kırk yıllık ocakbaşıcı. Her yerde yerinde oturamayan cadı sandalyesinde uslu uslu oturup çorbasını içti.

Eee bu kadar uslu olan prensesi de ödüllendirmek lazımdı değil mi?

Geçen Hafta

2009-04-15T21:20:00.007+03:00

Sevgili sorup duruyor ne zaman yazacaksın, işe başlayalı bloğu iyice boşladın diyor.Haklı haklı olmasına ama o kadar çok yoruluyorum ki. Eve en erken 19.30 da gelebiliyorum. Bir saat Duru ile vakit geçiriyorum. Sonrasında da yemek hazırla, biraz dinlen en sonunda da uyku gelince cumburlop yatak. Durum böyle olunca da bloga vakit kalmıyor. Ama baktım olacak gibi değil,sevgili de evde yok bari bir iki satır karalayalım dedim.

Hafta sonu bizim Tazın bakımı olduğun için İzmit'e gittik. Arabamızı beklerken bizde outlet merkezinde 4 saat vakit geçirmek zorunda olduğumuzdan girmedik dükkan bırakmadık. Tabi bunların arasında oyuncak mağazasından Duru'yu bir türlü çıkaramadığımız için vaktimizin çoğu burda geçti.

Duru hangi oyuncakla oynayacağını şaşırdı ama sanırımbizim çocukluğumuzun lulahopunu çok sevdim. Bir ara bende deneyim dedim ama iyice paslanmışım, bir türlü çeviremedim. Ama Duru'yu görmeliydiniz hemen bizi taklit edip incecik belinde çevirmeye çalıştı.

Scooter delisi bir kız,üstünden inmek bilmedi. Ne yapacağız bu yaramazla bilmiyorum. Bisiklete de ayakta biniyor. Nerde ne kadar atlamalı,zıplamalı, aksiyon dolu bir şey varsa bizim ki orda. Şimdide arabalara merak sardı, illaki direksiyona geçecek. Tabi biz sevgili ile bu duruma hemen müdahele ediyoruz ama bazen durdurmak mümkün olmuyor.

Sonunda prensese istediği bisikleti aldık ve bisiklet sayımız ikiye çıktı.. Pusetten sıkılmaya başlayan Duru ve bizim için son derece rahat oldu. Artık her yere yanımızda taşıyoruz. Sevgili bu kadar yeter mi, uykum çok geldi.

Resim

2009-04-08T20:07:00.001+03:00

Olmuyor

2009-04-02T21:23:00.004+03:00

Olmuyor iş, ev, yemek, çamaşır, blog hepsi bir arada gitmiyor. Uzun bir aradan sonra çalışma hayatına dönünce bayağı zorlanıyorum, hele bir de şube değiştirince, yeni insanlar, anlayışsız bir müdür, bakalım sonu ne olacak..Uzun uzun yazmak isterdim ama ihmal ettiğim dostlarımı da ziyaret etmek istiyorum. Son iki haftamızın fotoğraflarıyla sizleri başbaşa bırakıp ben misafirliğe gidiyorum. Vakit geç olmazsa dönüşte yazmaya devam ederim.

Çakıl Taşları

2009-03-18T20:56:00.003+02:00

Her geçen gün ayakların daha bir sağlam basıyor yere, attığın her adımı önceden ölçüp tartıyorsun sanki, önüne çıkan engellere aldırmadan hedefine ulaşıyorsun. Bense işte geçirdiğim her anda senin büyüdüğünü kaçırdığımı anlıyorum. Yoluna çıkan çakıl taşlarını temizlemek için dönmüştüm işe ama sen ne kadar güçlü olduğunu bir kez daha gösterdin bize. Sadece yanımda ol anneciğim der gibi çakıltaşlarının çıkardığı sesleri dinlettin bana. Sadece yanımda ol anneciğim, sadece elimden tut, uyandığımda seni göreyim başucumda, biliyorum ki tek istediğin bu. Benimde tek istediğim bu.

Annemin Yokluğunda

2009-03-15T20:55:00.006+02:00

uyandım uykudan aradım seni
sağıma soluma bakındım anne
geceler çok soğuk, sessiz ve karanlık
üşüdüm, üstümü örtsene anne

Sabahları uyandığımda annemi görememek o kadar çok üzüyor ki beni. Bütün gün boyunca gözlerim kapıda annemin yolunu gözlüyorum. Sıcaklığını hissedebilmek için montunu giyiyorum. Annemin yokluğunda ateşim yükseldi, çok hasta oldum. Ama iyi ki de hasta oldum, işe döneli 3 gün olmuşken annem izin alıp yanımda kaldı. Babamla birlikte nöbetleşe başımda beklediler. İkisinide o kadar çok seviyorum ki, keşke annem hiç işe gitmese, hep benimle kalsa. Akşamları ben uyumadan önce eve yetişebilmek için duraktan durağa koşup üç araca binerek 2 saatlik bir yolculuktan sonra gelebiliyor. Sibel Teyzenin tayininin çıkmasından sonra eski işyeri hiç de keyifli değilmiş, canı çok sıkılıyormuş. Canım anneciğim inşallah tayinin bir an önce çıkar ve daha mutlu bir iş ortamın olur.

Ve sevgili teyzeciğim bir an önce iyileşmeni diliyorum. İnşallah sonuçlarda iyi çıkacak ve bir an önce aramıza döneceksin.

Anne İşe Dönüyor

2009-03-08T20:59:00.005+02:00

Annem yarın işe dönüyor. Babamla beni bir hüzün sardı, dalıp gidiyoruz uzaklara. O kadar alışmışız ki evde annemin varlığına. Şimdi nasıl olacak diye kara kara düşünüyoruz. Annemin tayini daha çıkmadığı için gidiş- dönüş toplam 4 saatlik yol beni annemden ayıracak. Sabah uyandığımda annemi göremeyeceğim. O çoktan işe gitmek için evden çıkmış olacak. Ya akşam ben uyumadan dönemezse ben annemi sadece hafta sonları mı göreceğim.
Arabalara karşı çok meraklıyım. Babam kalkar kalkmaz hemen yerine oturuyorum. O gün huysuzlandığım için annem beni koltuğuma oturtmayıp kucağına almıştı. Ben de bunu fırsat bilip huysuzlandıkça huysuzlandım.

Hafta sonu alışverişe gittik. Hem eve mamalar hem de annemin yeni bedenine uygun giysiler almamız gerekiyordu. Yine her zaman ki gibi sabah evden çıkıp akşama döndük. Ama benim için çok keyifli bir gündü. Ne diyeyim çocuk olmak çok güzel.

Nasıl da mutluyum baksanıza, dışarıda hava çok güzel ve birazdan dolaşmaya gideceğiz. Ben mutlu olmayayım da kim olsun.

Hayvanları çok seviyorum. Kampüs içinde küçük bir hayvanat bahçesi var. Hava güzel olunca bir ziyaret edelim dedik. Koyunları besledim, tavuk kovaladım, ördeklere bağırdım, evini kaybetmiş bir salyangoza yol gösterdim.

Sonra spor salonuna gittik. Dün kü kıyafet krizi annemin moralini çok bozmuş olmalı ki bugün soluğu salonda aldı. Ama şansına koşu bantları arızalı olunca bizde bol bol dans ettik.

Şimdiden form tutmam lazım değil mi?

Duygusal Bir Mim

2009-03-03T13:54:00.010+02:00

Büyüdüm ben anneciğim, kollarının arasında kokunla uyuyan o minik kızın değilim artık. Biliyorum üzülüyorsun, her gece senden ayrı yatışıma, eve geldiğinde kısa bir sarılıştan sonra oyuna dalışıma içten içe kırılıyorsun. Zaman zaman duyuyorum keşkelerini, keşke diyorsun, keşke hiç büyümese. Geceleri yatağıma gelip dakikalarca beni seyrettiğini, odamın kapısında benim için dua ettiğini ve benim için nasıl değiştiğini hepsini biliyorum anneciğim. Anlıyorum ki sende büyüyorsun. Büyütürken büyümeyi öğreniyorsun.

Bırak bu sefer ben geleyim yanıbaşına, saçlarını okşayayım, kokunu yine içime çekeyim. Sana büyüdüğümü göstereyim. Biliyorum ne kadar büyüsemde, boyum seni geçsede ben hep senin miniğinim. Ne olur üzülme anneciğim, büyümek çok güzel.

Sevgili Cavidan bizi mimlemiş, konusu çocuğunuzun büyüdüğünü nerden anlarsınız. Ben büyüdüğünü hala kabullenemediğim için Duru kendisi cevaplamayı tercih etti.

Balerina Cif

2009-02-28T14:24:00.004+02:00

Sar Beni Sevginle

2009-02-23T21:02:00.003+02:00

Sar beni sevginle, ne zaman bu reklamı seyretsem gözlerim doluyor. Belli belirsiz anılar canlanıyor gözümde, hatırlamak için zorluyorum kendimi olmuyor. Kıyısından köşesinden bile yakalamıyorum o anı. Ama bir bilseniz içim nasıl özlem dolu, annemin kucağını özledim. Keşke hatırlayabilseydim annemin kucağını, ağladığımda beni nasıl sarıp sarmaladığını. Şimdi kızımı büyütürken daha iyi anlıyorum o kucağın sıcaklığını. Duru daha küçüktü, ağlıyor, bir türlü uykuya dalamıyordu. Önce sevgili bütün evi dolaştırdı kucağında, kulağına şarkılar fısıldadı, olmadı. Sonra o küçücük bedeni kollarımın arasında koltuğa oturup sallanan sandalye taklidi yaparak huzur içinde uykuya dalışını seyrettim. İşte o an annemi ne kadar özlediğimi bir kez daha anladım. Ben de kaç aydır yorgun ve uykusuzdum. Annemin kucağında uyumaya ihtiyacım vardı. Oysa annem benden kilometrelerce uzakta bense bunun için artık koca kazık olmuştum.

İstiyorum ki Duru hiç kucağımdan inmesin, doya doya sarayım sevgimle, ısıtayım üşüyen minicik ellerini. Koca kazık olduğunda bile...

Merakta Bıraktık

2009-02-19T11:47:00.005+02:00

Biliyorum çok merakta bıraktık sizi ama elimizde olmayan sebeplerden dolayı, lütfen kusurumuza bakmayın. İlk önce lojmanda interneti kestiler, herkes kendine ait adsl olacak dediler. Bizde gittik paşa paşa aldık, zaten elimizde modemimiz de vardı hemen bağlanırız da bu ayrılık uzun sürmez dedik amma İstanbul'da güzel güzel çalışan modem burdaki sisteme uyum sağlayamadı. Sonunda babam ve Somer Amca iki gün boyunca uğraşıp sorunu çözdüler. Tam artık bugün bloğumuza ve sizlere kavuşuyoruz derken ben bilgisayarı space tuşunu kırdım. Annem önce kızdı ama daha sonra hatasını anlayarak benimle bu konu hakkında bir konuşma yaparak sorunu tatlıya bağladık. Şimdi bant ile yapıştırılmış bir space tuşumuz var. Anneme de çok haksızlık yapmayayım kızdı dediysem hafif bir serzenişdi. Yoksa benim annem görüp görebileceğim en serbest ve eğlenceli annelerden biri. Başka anne istemiyorum.

Gelelim geçen hafta neler yaptığımıza,aslında çok bir şey yapmadık. Bakıcım işe başlayalı 3 hafta oldu ama bir türlü fırsat bulup yazamadık. Annem daha sonra bu konu ile ilgili hissettiklerini yazacakmış. Sanırım çok duygusal bir yazı olacak. Neyse geçen hafta en son temizlik gününde kalmışız. Biz o gün annemle babamın iş yerine gittik, fakat öyle bir yağmur ve fırtına vardı ki maalesef fazla kalmadan geri dönmek zorunda kaldık. Bu fotoğrafı da babamın iş yerinde çektirdim. Şöyle denize karşı deri koltukta oturmanın keyfide bir ayrı oluyor. Hafta içi bakıcıma alışma antrenmanları sürdüğü için çok fazla resim çektirme şansım olmuyor. Çünkü annem alışmam için belli aralıklarla bizi yalnız bırakıyor. Şimdilik bir sıkıntı çektiğim söylenemez hatta dün tam gün yalnız kaldık ve sonuç başarılıydı. Ancak annemin kapıdan çıkarken ki gözyaşları içime çok dokundu. Canım annem keşke birbirimizden hiç ayrılmak zorunda kalmasak.
Maydanozlarla oynamaya bayılıyorum. Hele onları başımdan aşşağı gül yaprakları gibi atmıyor muyum sanki assolistim. Maydanozlarla oynamayı bitirdikten sonra annem sirkeli suda yıkadıktan sonra ( beni değil) kendilerini mercimekli köfte yapımında kullandık. Sizlere de ikram etmek isterdik ama kalmadı ki.

Ödüle Doyamadım

2009-02-13T13:28:00.004+02:00

Sevgili arkadaşlarımız Belkıs, İpek ve İnci ve annesi bizi de unutmayıp ödüle layık görmüşler. Hepsine ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Dün bana ödül verildiğini duyunca çok heyecanlanmıştım. Aklımdan yazacak bir sürü şey geçti ama ne yazık ki sinir bozucu üst kat komşum yüzünden akşamı gözyaşları içinde kapattım. Bugünsen karın ağrısından geberiyorum. Fakat sevgili arkadaşlarım için yataktan kalkıp en azından bir kaç satır yazmalıydım. Lütfen beni bu sefer mazur görün çünkü ödülün gerektirdiği diğer koşulları yerine getiremeyeceğim. Bir an önce gidip yatmam lazım. Hepinizi çok seviyoruz.

Su Kuşu

2009-02-11T21:44:00.004+02:00

Yarın büyük temizlik günü ya bizim kız dayanamadı banyodan başlayayım dedi. Lojman olunca maalesef insanın şöyle fransız banyosu, italyan mutfağı olamıyor. Beş yıl oturup gideceğim bir eve de masraf yapmaksa hiç içimden gelmiyor. Yine çok sızlandım değil mi ben en iyisi su kuşu Duru'ya döneyim.

Sevgili alıştırdı, elleri kirlendiğinde lavaboya gidip yıkıyorlardı. Duru sevgilinin kucağında lavaboya sarkarken gidip şu tabureyi getireyim bakalım becerebilecek mi dedim keşke demeseymişim. Zira Duru'yu banyodan çıkarmak mümkün olmadı. Suyla oynamayı zaten seviyor üstelik daha önce sevgili ile yaptığı bu aktiviteyi şimdi kendi başına yaptığını görünce iyice sevindirik oldu. Banyodan çıkardığımızda ise sanki bir yeri acımış gibi delice ağlamaya başladı. Hatta bir süre banyonun kapısının önünde yatıp tepinmeye devam etti. Güç bela yarın yine 10 dakika sözünü aldıktan sonra sakinleşebildi. Şimdiye kadar Duru'nun bir şey için hiç bu kadar ısrar ettiğini görmemiştik. Elleri yıkamayı öğrendik ikinci adım diş fırçalamak. Sevgili haydi iş başına.

Zeynep Bebek ve Yine Ben

2009-02-08T12:37:00.003+02:00

Dün 1,5 aylık Zeynep Bebeği görmeye gittik. Çok şirin bir bebek, küçücük olmasına rağmen benden çok saçı var. Sanırım o da benim gibi kucakta uyumayı seviyor ( ben küçükken kucakta uyurdum şimdi yatağımdan başka yerde uyumuyorum.). Postun sonunda Zeynep bebek için çaldığım ninniyi dinleyebilirsiniz. Bir ara uyumamak için direniyordu. Ben de bebeğin halinden en iyi bebek anlar deyip geçtim piyanonun başına. İlk başlarda çok dikkatimi çekmese de iş resim çektirmeye gelince soluğu hemen Zeynep'in yanında aldım. Ne de olsa ben bir ablayım ona hayatı benim öğretmem lazım. Nasıl poz verilir, anne nasıl çileden çıkarılır, hangi eşyalar zararlıdır, yemek yememek için nasıl uyku taklidi yapılır gibi bir sürü hayat tecrübemi ona aktarmam lazım. Tabi bunun için de daha sık görüşmemiz lazım. Büyüklerin dediğine göre mesafeler ve günlük yaşam koşuşturması buna pek izin vermiyormuş.Ben yine de Zeynep'ten söz aldım. Ne yapıp ne edip annesiyle babasını ikna edip baharda bize meyve toplamaya gelecek. Ben ona çok sevdiğim elma ve eriklerden vereceğim. Bu sene babam bahçemizi ekerse beraber dallarından domates ve biber toplayacağız. Geçen sene su olmadığı için domateslerimiz çabuk kurudu ama biberlerimiz çok güzeldi. Hele bir salatalığımız vardı ki sormayın, kıtır kıtır. Ali amcanın tarlasından da taze taze patates alırız. Bugün hava güzel olsaydı kuşburnu toplamaya gidecektik ama dışarıda fırtına var. Sadece bunlar mı var, hayır; vişne, kiraz, incir, iğde, dut, şeftali, kayısı, karadut, böğürtlen, mantar, kuzukulağı, armut. Bu kadar meyve muhabbetinden sonra karnım acıksa herhalde annem çok mutlu olurdu ama ne gezer, ben yine bir haftadır yemek yememe modumdayım. Zeyneplerde zar zor 10 kaşık yemek yedikten sonra beni çağıran Zeynep'in odasına dalıverdim. Bu bebeği de odasından aldım tabi Banu Teyzeden izin alarak. Bizimkiler başkalarının eşyasına izinsiz dokunmam konusunda çok hassaslar. Ben de bu şirinlik olduktan sonra kimseden izin almama gerek kalmadan kendiliğinden verirler.

Zeyneplerden çıktıktan sonra planımız eve dönmekti ama hava güzel olunca, uzun zamandır da gitmedik bir cadde turu yapalım dedik. Hem de Mothercare'den biraz alışveriş yapma zamanı da gelmişti. Eskiden evimize yakın olduğu için nerdeyse her hafta sonu Bağdat Caddesi'ne giderdik. Lojmana taşındığımızdan beri İstanbul'a o kadar sık gidemiyoruz.

Caddede dolaşmak çok keyifliydi, hele ben tek başıma yürümeye başlayınca annem koşmaktan bir hal oldu. Çevremde güvenlik kalkanı oluşturmaya çalışıyordu. Ben se bir oraya bir buraya koşturup duruyordum. Bir de insanlar bana ilgi gösterince iyice şımardım.

Yolun ortasında duran bu şeyler çok hoşuma gitti. Bunlardan kesin eve aldırmam lazım. Görmelisiniz çok entersan bir şey, yolun ortasında bunlardan bir sürü var, hangisiyle oynayacağımı şaşırdım.

Sobe, sobe

2009-02-04T21:19:00.002+02:00

Bu kadar da yüzsüzlük görülmemiştir herhalde, ne yapıp ne edip kendimi sevgili Belkıs'a sobelettim. Sanırım ben bu sobe işini çok sevdim.

Yaptığım 4 iş:
Bankacı, ev hanımlığı, başka yok mu... neeeeeee
Bıkmadan izleyeceğim 4 film:
Arı çizgi filmi, Shrek serisi, Day Hard, Hababam Sınıfı
Yaşadığım 4 yer:
Canım Ankaram, İstanbul, Kocaeli, İzmir
İzlediğim 4 TV proramı:
Avrupa yakası, Monk, Dr. House, Reklamlar
Tatil için gittiğim 4 yer:
Alanya, Çeşme, Paris, Bodrum
Sevdiğim 4 yemek:
Karnıyarık, Kereviz, Zeytinyağlı Yaprak Sarması, Hamsi
Hemen şimdi olmak istediğim 4 yer:
Geçenlerde bekçi alınacağı söylenen Avustralya'daki ada, Paris, yatağım, Ankara
Bir yağmur damlası olsaydım düşmek isteyeceğim 4 yer:
Düşünce casusluk yapabileceksem sevgilinin annesinin evine düşmek isterdim ki benim hakkında düşündüklerini bileyim. Koruyucu gücüm olacaksa canım kızımın başına ki onu bir ömür boyu kötülüklerden koruyabileyim. Buhar olup uçmayacaksam sevgilinin kalbine onu sonsuza kadar sevgimle sarabilmek için. Dört yine yok...

Ebelik bende kalsın sevdim ben bu işi...

Puzzle

2009-02-03T10:29:00.011+02:00

Mukavva ve karton almayı beklersem hiç yapamayacaktım. Dün sevgili ders çalışırken onu yalnız bırakmamak adına uykuyla mücadele tekniği olarak ilk puzzle'ı yaptım.Hafta sonu Duru'nun dolabını yerleştirirken hiç açılmamış bodylerin içinden çıkan kartonu ne olur olmaz diye saklamıştım. İyi ki de saklamışım yoksa çarşıya ineceğim yoktu. Sevgilinin önerisi üzerine ikinci puzzle tahta üzerine yapacağım. Yapması benden, gerekli malzemeler sevgiliden, oynaması küçük hanımefendiden.

Boyacılar ve Çifte Sobe

2009-01-31T22:22:00.004+02:00

Yakında evin bütün duvarlarını boyamış olacağız. Aslında sulu boya kullanmak hem iyi hem de kötü oluyor. İyi tarafı silinebiliyor, kötü tarafı ise adı üstünde sulu düz duvarda akıyor. Winnie'nin yalnız canı sıkılmasın diye diğer karakterleri de yapacaktım ama pazartesi günü bakıcımız işe başladığından evi derleyip toplamakla meşgulüm. Bir de sevgilinin salı günkü sınavı buna eklenince resim çalışmalarımıza bir süre ara vermek zorunda kaldık. Şu anda aklımda olan ise Duru için ilk etapta dört parçalı bir puzzle hazırlamak. Bunun için ise nerde ne olduğunu hala öğrenemediğim Gebze'de bir kırtasiye bulup mukavva ve karton almam lazım. Bakalım nasıl bir şey olacak.

Şimdi gelelim sobemize. Bütün ısrarlarıma rağmen bir türlü dinlenmeyen ( bloğunu okuduğunuzda neden sitem ettiğimi anlayacaksınız) sevgili Yeliz ve elime bir geçirsem hapur hupur yiyeceğim Minik mucize beni sobelemiş. Ara ara okuduğum ve şu an en yakınımda olan kitap da aynısı olduğu için iki sobeyi birleştirip Sibel Teyze' yi ebeleyip cevaplara başlıyorum. Sakın gülmeyin ama...

1. Yakınınızda bulunan ilk kitabı alın.

Andersen Masalları

2. 161. sayfayı açın.

Bir an 161 sayfa yok sandım

3. Beşinci cümleyi okuyun.

Okudum

4. Blog sayfasına yazın.

Tavşan oracıkta uzanıp kaldı, ben ise yoluma devam ettim.

Sobeyi de kendime göre uyarladım ya ne diyeyim bana....

İlk Ciddi Kaza

2009-01-29T20:15:00.003+02:00

Korktun, korkuttun... Her zaman ki düşmelerden biri sandım. Ağlıyordun, belli ki canın yanmıştı. Yanına geldim, düştüğün yerden seni kaldırdığımda ağzının kenarından sızan kanı gördüm. Önce dişlerine baktım yerinde mi diye, seni kucağıma aldığım gibi nereye gideceğimi bilemeden sevgiliye seslendim. Sen kucağımda bir salona bir banyoya gidip ne yapacağımı bilmeden dolanıyordum. Sevgili gelip seni kucağımdan aldı, bol suyla ağzının içini yıkadı. Bense üstünü sırılsıklam yaptığı için içimden sevgiliye kızıp duruyordum. Yeni giysiler alıp üstünü değiştirmek için kucağıma oturttuğumda gözyaşlarını dindiremediğim, seni gözümden sakınamadığım için sen ne biçim bir annesin diyordum kendime. Neden engel olamamıştım, neden yanında olamamıştım. Ben bu düşünceler içindeyken içerden sevgilinin sesi beni kendime getirdi. Doktorunu aradım, rahat ol, dişlerini kontrol edeceğiz, damak yarılmamışsa problem yok diyordu. Sevgilinin muayenesi sonucunda dişler sağlam, dudağımız patlamış, silikon taktırmış gibi.

Yeri gelmişken kalıcı dişler ile ilgili olarak diş hekimimizin verdiği bir bilgiyi paylaşmak istiyorum. Şayet çocuğunuzun kalıcı dişi her hangi bir kaza sonucu yerinden çıkarsa dişi kök kısmından değil de ucundan tutup ( ne kadar kirli, çamurlu, vb. olursa olsun ) bir bardak sütün içine atıp en kısa zamanda diş hekiminin kapısını çalıyorsunuz ve dişi yerine yerleştiriyorlar. Ama burada zamanın çok büyük bir önemi var.

Duru Modası

2009-01-28T15:12:00.005+02:00

İşte LC Waikiki'nin yeni yüzü, bu fotoğraf Waikiki'nin 2009 ilkbahar kataloğundan alındı dermişimmmm...

Ben derim demesine de Waikiki ne der bilmiyorum. Montu daha Duru doğmadan önce kalan iplerden örmüştüm. Hafta sonu hava güzel olunca bunu giydirmeye karar verdim. Teyzemizin ördüğü bere de şıklığımızı tamamladı doğrusu. Eve gelip de çektiğim fotoğraflara bakarken kendimi Waikiki'nin kataloğuna bakıyormuş gibi hissettim. Duru'ya bu pozu verdirtmek hiç de zor olmadı. O sırada sevgilinin helikopterinin uçuşunu seyrediyordu yoksa kendiliğinden uzaklara dalıp gitmişliği yok.

Acemi Picasso

2009-01-26T20:33:00.007+02:00

Duru büyüdükçe sevgili ile birlikte acaba gelişimine nasıl katkıda bulunabiliriz diye daha sık düşünmeye başladık. Geçenlerde gördüğümüz bir blog sevgilinin aklına evin duvarlarını boyamak fikrini getirdi. Biraz daha büyüyünce verelim eline boya ile fırçayı istediği gibi boyasın dediğinde doğrusu oldukça heyecanlandım. Bu benim için yıkanacak daha çok lekeli çamaşır, bitmeyen boya temizliği ama en önemlisi Duru'nun görülmeye değer neşesi demekti. Tıpkı bugün olduğu gibi. Keşke o anların fotoğrafını çekebilseydim ama her tarafımız boya olduğu için bari kamera temiz kalsın dedik. İkinci denememizi sevgili evdeyken yapacağız ki her anını görüntüleyebilelim.

Biz bu çalışmamızda sulu boya ( şu anda evde olan tek boya olduğu için, siz isterseniz başka bir boya da kullanabilirsiniz), resim fırçası ve beş parmak kullandık. Duru bir ara suluboyalı suyu içtiği için ona engel olma çabam sırasında parmaklar karıştı. İşaret parmağı yerine başparmağı basınca arıların kanatları kendileri kadar besili oldu. Bu arada Duru'da kendisine getirdiğim suyu yere döküp içinde yüzmeye başlamıştı bile. Minik Picasso'nun hasta olmaması için resmi bırakıp temizlenme işine başladık fakat bizim kız durur mu içine sinmemiş olacak ki üstünü giydirirken kaçıp kaçıp resimdeki hataları düzeltiyordu. Bir daha ki sefere teldeki kuşlar konulu bir çalışma yapmayı planlıyoruz. Bizimle bu eğlenceyi paylaşmak isteyen herkesi bekliyoruz. Daha boyanacak bir sürü duvar var.

Yaşanmış Anların Geciken Yakalaması

2009-01-24T21:43:00.008+02:00

Biz yaşadık yaşamasına ama bir türlü bilgisayarın başına oturup sizlerle paylaşamadım. Çok mu meşguldüm hayır, Duru'mu engel olmuştu, ona da hayır. Peki neydi beni alıkoyan koca bir yorgunluk. Birden üstüme çöken, aldığım nefesi bile zorlayan baş dönmeleri, halsizlik, bacak ve bel ağrıları geçen hafta boyunca beni esir aldı ama yaptığımız ateşkes anlaşmasına uyup hala beni serbest bırakmadı. Baktım bugün havalandırma günüm, moralim de iyi bir gayret anıları iyice geç olmadan bloğumuza aktaralım dedim. İlk fotoğrafımız geçen hafta gittiğimiz alışveriş merkezinden. Nasıl bir ironi ise arkada korsan gemisi önde iglo. Global dünya bu olsa gerek.

Burada da bir eskimo buz tutmuş gölde balık avlamaya çalışıyor diye düşünüyorum çünkü uzağı gözlüksüz göremediğim için ne yapmaya çalıştığını çıkaramadım. Bu arada penguenler kuzey de mi yoksa güney de miydi?Bu çocuklar neden hep boyundan büyük eşyalarla uğraşırlar ki. Sanırım market arabası ile duygusal bir bağ kurdu. Duru kendisine aldığımız oyuncak market arabası ile yürümeyi öğrenince her gördüğü market arabasına saldırıyor.

Bu kadar yorgunluğa insan tabi ki acıkır da bizim kız biraz fazla acıkmış galiba, baksanıza koca ekmeği kapmış götürüyor.Evde sürekli bu kulaklıkla dolaşıyoruz. Neslihan Teyzesi ne de güzel seçmiş, prensesime çok yakışıyor doğrusu. Diğer prenses de Duru'nun ikizi Doğa..:))) Salı günü sevgili evdeydi ve bizde havanın güzel olmasını fırsat bilip hemen sahile söylemesi ayıptır mangala indik. Duru burada sokak defilesinde, anne ve anneanne ortak yapımı hırkası ile kampüsde boy gösterdi. Fotoğraf çekildikten 10 dakika sonra nasıl bir süprizle karşılacağını bilmeden dolaştı durdu. Tabi süprizi görünce bizim kızın kahkahaları her yerden duyuluyordu. Fotoğraf makinemizin bataryası bitmeseydi geciken yakalamalara onu da ekleyecektim ama bir daha ki sefere artık. Süprizin ne olduğunu merak mı ettiniz, hemen söyleyeyim. Sevgili bugün uzaktan kumandalı bir kamyonetle helikopter aldı ve biz onları denemeye gittik. Şaşkın kuzum helikopterin peşinden koşup durdu, bizde Duru'nun peşinden.

Duru meyve yemek için bekliyor, cheetos anneye. Sevgili bu sefer küçük paket almış, artık kilolardan kurtul demek istiyor galiba.

Pancar- Patates Çorbası

2009-01-19T19:55:00.005+02:00

Ne zamandır Duru bugün ne yemiş bölümü yapmak istiyordum ama her gün yemek yapıp yedirmek için de çaba sarfedince akşama yemekle ilgili bir şey yapmak içimden gelmiyordu. Ama benim gibi hergün ne yedireceğim kaygısı taşıyan annelerle yaptığım tarifleri paylaşmak istiyorum. Tabi bunların bir kısmı benim uydur buldur yemeklerim ile bir kısmı da" Miniklerin Yemek Keyfi " adlı kitaptan

yaptığım yemeklerden oluşuyor. Bugünkü ilk tarifimiz kitabımıdan bir tarif, umarım minik melekler beğenirler.

Pancar- Patates Çorbası

Pişmiş bir kırmızı pancar

1 adet patates

150 ml süt

tereyağ

Patatesi yıkayın, soyun ve rendeleyin. 10-15 dakika kaynar suda pişirin. Soyulmuş ve küçük küpler halinde kesilmiş pancarı ekleyin.1-2 dakika daha pişirin. Süt ve tereyağ ekleyip blendırdan geçirin.

Pancarı nasıl pişireceğim diyorsanız yazarımız Nathalie Tuncer o konuda da bizi aydınlatıyor. "Kırmızı pancarlar kabuklarıyla pişirilir, yoksa renksiz olur. Tencere dibinde az suyla, pancarın büyüklüğüne göre pişme süresi 1 ila 1,5 saattir ( düdklü tencerede 35-45 dakika). Çatalın dişleri kolayca batıyorsa piştiğini anlarsınız."

Ben yazarın tavsiyesine uyup dört tane pancarı haşlayıp geri kalanıyla da pancar salatası yaptım. Bu işten en çok sevgili karlı çıktı çünkü pancara bayılır.

Bu arada yazarımızdan pancarla ilgili göz önünde bulundurulması gereken çok faydalı bir bilgiyi de unutmadan ekleyelim:" Pancar magnezyum, fosfor, potasyum ve A, B9, C gibi üç önemli vitamin içerir. Pancar yiyen bebeğinizin idrar ve dışkısının kırmızı renk alması sizi korkutmasın. Pnacarı bebeğinize sık sık sunmaktan kaçının, çünkü çerdiği oksalik asit kalsiyumu tutarak eksikliğine yol açabilir. Yanında yoğurt, süt gibi kalsiyumdan zengin süt ürünleriyle vermek doğru olur."

Resimde çorba pembe renkte çıkmış ama bildiğimiz kırmızı pancar renginde oluyor. Duru bugün yarım öğlen yarım da akşam olmak üzere toplam bir kase bu çorbadan içti. İlk deneyim için fena bir sonuç değildi.

Une petit surprise

2009-01-18T20:13:00.009+02:00

Duru nerde dersiniz. Bu ağzı açık bakış, şaşkın surat....Yoksa hala bulamadınız mı? İsterseniz bir de videoya bakın.

Buldunuz değil mi? Hayır mı? O zaman bir ipucu daha verelim.
Duru nerdeymiş bugün: SİRK 'te. Via-Port'a sirk geldiğini duyduğumuzdan beri gitmeyi planlıyorduk. 33 yıllık ben televizyon dışında hiç sirk görmemiştim ve oldukça heyecanlıydım. Aslında beklediğim gibi büyük bir sirk değildi ama yine de ailece yeni bir şey yapmak bizim için çok keyifliydi. Sizler için süprizimizden bir kaç kare...

Bu yavru kaplan sirkin fotomodeli, bakıcısının omzunda o kadar tatlıydı ki, ama insan keşke annesinin yanında olabilseydi diyor. Bir anne sıcaklığının yerini kim tutabilir.

Bu akrobatlar yüreğimi ağzıma getirdi. Gözleri bağlı, altta file olmadan çemberin üstünde yürürken düşecek sandım. Duru büyüyünce anne ben akrobat olacağım dese ne yapardım acaba.

Bütün akrobasi hareketlerinde hep bu çift vardı. Zaten sirkin kadrosu topu topu 1o kişiden oluşuyordu.

Palyaçomuz Cino, oldukça eğlenceliydi.

Bu atlar beni çok korkuttu, iyi ki ön sıradan bilet almamışız dedim. Bu bölümde seyircilerden bir kaç kişiyi, bellerinden güvenlik ipi ile bağlayıp ata bindirdiler.

Bizim akrobatlar yine işbaşında...

Motor gösterisi inanılmazdı. O küçücük kafesin içinde üç motorsikletli birden gösteri yaptı. Nasıl sığdılar dersiniz.

Canım kızım benim, gösteri boyunca bizi hiç üzmedi. İlgisini hiç kaybetmeden 2 saat boyunca kah alkışladı, kah bağırdı ama hiç gözünü ayırmadı. Bu fotoğraf mı, gösteri başlamadan hemen önce çekildi. Koltuğa uzanıp arka sıradaki amca ile oynuyordu. Gösteri sonrası yorgun düşüp uyudu sandınız değil mi?

Sobe ve Bir Bilgilendirme

2009-01-17T15:48:00.002+02:00

Ufacık, minicik, içi dolu tatlıcık Minikmucize bizi sobelemiş. Sobe konusu masaüstü resmimiz. Fotoğraf makinesini bulamadığım için ben de resimleri ekleyeyim dedim, sayılır mı? Bu arada bugün yapılması planlanan süpriz bazı sebeplerden dolayı yarına ertelenmiştir. Allah kısmet ederse yarın bu saatlerde sizlerle paylaşacağız.

Ana bilgisayarımızın masaüstü Duru'nun daha beşgünlük orman cini tadındaki hali, eski evimizde...

Bu da sevgili ile ortak bilgisayarın masaüstü, Duru marifetli teyzesinin ördüğü şapkayı ilk kez takıyor, artık yeni evimizdeyiz.

Bu da sevgilinin masaüstü. Duru daha bir günlük hastahaneden çıkmaya hazırlanıyoruz.

Biz de kimi sobeleyelim. Hımmm.... Önüm arkam sağım solum sobe saklanmayan Sibel Teyze...

Pazardan Salıya

2009-01-14T10:09:00.004+02:00

Bir hafta sonu daha geçti ve ben yine günü gününe yazma alışkanlığı kazanamadım. Ne zaman niyetlensem hep bir şeyler çıktı. Hatta şimdi bile bütün postu bir anda bitirebileceğimi sanmıyorum. Muhtemelen gecenin ilerleyen saatlerinde bitirmiş olurum, tabi bir mucize olmazsa. Pazar günü Duru sosyalliğinin doruğundaydı, büyük küçük herkesle iletişim kurmaya çalıştı. Evde binbir nazla yemek yiyen çocuk dışarıda neredeyse bizi de yiyecekti.

Eve döndüğümüzde ise babası ile birlikte hindistancevizi sütü içtiler. Nasıl içiyorlar acaba, bana çok ağır geliyor.Rende hali bence daha güzel. Duru'nun beslenmesine karışmıyorum, o konu tamamen babasına ait. Çünkü ben çok yemek seçerim, babamız ise her şeyi yer. Bakalım Duru hangimize çekecek?

Çocukluğumdan beri pamuk şekerine bayılırım ama hijyen koşullarının farkına vardığımdan beri yemiyordum. Sağolsun sevgilide Duru'nun doğumgünü için gidip bir tane pamuk şekeri makinası almıştı. Pazar günü de Duru'nun sosyalleşmesi için lojman komşumuza giderken çocuklar için pamuk şekeri yaptık. Sevgili bu konuda çok becerikli, bense hala bir tane yapmayı beceremedim. Çocuklar görünce bayıldılar.

Burada da suyla oynamayı çok özleyen minik elleri görüyorsunuz. Canım kızım benim havalar soğuduğundan beri su keyfi yapamıyordu. Küvetine de sığmadığı için kucakta yıkandığından şöyle doya doya oynasın dedim. Her taraf ıslandı ama olsun mutluluğu görülmeye değerdi.

Dünde havanın güzel olmasını fırsat bilip parka gittik. Salıncakta sallanmak hoşuna gitti sanırım çünkü hiç huysuzlanmadı. Kendi başına yürüme denemeleri yaptı ama üstündeki mont dengesini bozduğu için sürekli yere düşüp durdu. Allah'tan parkın zemini özel bir malzemeden yapıldığı için düşmeler canını acıtmadı.

Bu dönen şeyin adı ne bilmiyorum ama benim başımı çok döndürdü. Duru'da sanki benim korktuğumu bilmiş gibi sürekli bu oyuncağa binmek istedi. Neyseki akşam sevgili gelince beraber yine parka gittiler de doya doya bindi.

Sevmediği iki oyuncak, belki büyüyünce..

Bu da akşam babayla parktan döndükten sonra. Anneannesinin ördüğü yelek ve teyzesinin el emeği beresiyle. Maşallah prensesime....tü..tü..tü...

Bu arada cumartesi günü Allah kısmet ederse Duru yeni bir şey daha keşfedecek. Sizinle paylaşmak için sabırsızlanıyoruz.

Yürüyorum A Dostlar

2009-01-11T21:08:00.004+02:00

Not: Dış mekanın gürültüsü için özür dileriz. Sesini kapatarak izlemeniz tavsiye olunur.

İki aydır yürüyebildiğin halde bir türlü elimizi bırakmak istemedin. Hep yanında, arkanda olalım istedin. Düşmekten korkmasanda elinden tutup kaldırmamızı bekledin. Her seferinde yılmadan yeniden denedin. Sonra bir gün, Nilay Teyzemizin bloğunda çalan melodiye olan ilgin acaba bir denesem mi diye düşünmeme sebep oldu. Hemen müziği açtım ve Duru'nun ayağa kalkmasına yardım edip dengesini sağladıktan sonra ellerini bıraktım. Benim de yüzüm minik meleğime dönük şarkıyı söyleyerek beni takip etmesini sağladım. Bir de ne göreyim salondan mutfağın en sonuna kadar gelmişiz. Kızımız artık başardı, yürüyebiliyor diye telefona sarılıp sevgiliye haber vermek istedim ama akşam eve geldiğinde kendi gözüyle görmesinin daha heyecan yaratacağını düşünüp vazgeçtim. Canım kızım benim o günden beri hiç durmuyorsun. İşin en kötü tarafı ise eline bir şey alıp yürümeye çalıştığında oluyor. Çünkü sana ağır gelen eşyaları bile taşımakta ısrarlısın, bu da dengeni kaybedip düşmene sebep olsa da asla vazgeçmiyorsun. İnatçı kızım benim, sanırım bu huyun bana çekmiş.

Bu arada sevgili Nilay Teyzemizin bloğunu ziyaret edersiniz Duru'nun ilk yaş partisi için hazırlamış olduğu doğum günü pastasını profesyonel ellerden görme imkanına sahip olabilirsiniz.

Seyirlik

2009-01-10T21:28:00.003+02:00

Belki ilginizi çekebilir.....

http://www.flixxy.com/film-school-short-animation.htm

Sil Baştan

2009-01-07T22:40:00.004+02:00

Yazının başlığını düşünürken aklıma birden "La Linea" bizim bildiğimiz adıyla " Bay Meraklı" geldi. Nasıl da eğlenirdim, çizerin yaratıcılığını hayran hayran seyrederdim. Özellikle de Bay Meraklı'nın beğenmediği şeyleri silip yeniden yapması çok hoşuma giderdi. Eminim ki hatırlamışsınızdır kendisini ama bu postla alakası nedir diye sorarsanız işte cevabı:

Bir haftadır Duru'yla yemek ve uyku düzenimizi sil baştan yapıyoruz. Daha bir ay öncesine kadar herşeyi pütürlü yiyen, balığı, muzu, kerevizi, patatesi, kısacası yiyebildiği ne varsa püre haline getirilmeden bir çırpıda yiyen kızımda çiğneme tembelliği başladı. Ağzına biraz büyük bir parça gelsin diliyle dışarı itiveriyor. Şimdi yeniden çiğneme egzersizlerine başladık ama ilkinden daha zor oluyor. Bu arada Duru biberon kullanmadığı için bir ay sonra işe başlayacak bakıcımıza kolaylık olsun diye bardağa geçtik. Şimdilik yarım fincan kadar sütü içirmeyi başardım. Hatta kendisi bile artık bardakla içebiliyor. Bu en azından sil baştanın sevindirici kısmı oldu bizim için.

İkinci değişim ise uyku düzenimizde oldu. Kendi başına uyuyabilen prenses yatağının altındaki bezelye tanesinden olacak geceleri sürekli uyanmaya ve meme olmadan uyumamaya başladı. Yalancı emzik de kullanmadığı için her seferinde ben kendimi feda etmek zorunda kalıyorum ki bu da gece içerisinde beş altı kez olunca bayağı yorucu oluyor. Bakalım dün gece yine kendi başına uyudu ve gece hiç uyanmadı. Bunda bir kereliğine sekiz olan uyku saatini dokuza çekmemizin etkisi var mı bu gece anlayacağız.

Haydi bakalım... Sil Baştan....

Sis, Utkucuk, Güzel Bir Pazar Günü

2009-01-06T10:45:00.003+02:00

Pazar günü sabahtan sadece denizin üstünü kapatan sis öğleden sonra her yeri kaplamaya başladı. Hayatım boyunca böyle sis görmemiştim. Nasıl da bir anda bastırmış, bütün planlarımızı alt üst etmişti.Şeker teyzemiiz Banu, eşi ve yine lokum tadında oğlu Utku bize geleceklerdi ve biz onlar için sahilde bir gün düşünmüştük. Deniz kıyısında yapacağımız piknik için sabırsızlanıyorduk ama sis yüzünden bu fikrimizi evde gerçekleştirdik. Biz ailece çok eğlendik, umarım sizlerde güzel bir gün geçirmişsinizdir.
Bizim ufaklıklar bir ara kendilerine oyuncak denizi yapıp içinde bayağı bir yüzdüler. Bu da bize iki çift laf etme imkanı tanıdı. Yoksa Duru'dan bir şey yapmak mümkün olmuyor. Ya yürütülmek istiyor ya da kucak. Bakalım büyüyünce bizi neler bekliyor. Keşke hava biraz daha güzel olsaydı da Utku'cukla dışarıda oynayabilseydiniz. Bu arada "cuk " eki de bana Utku'dan takıldı. O kadar güzel Duru'cuk diyordu ki duymalısınız. İnsanın defalarca söyletip dinleyesi geliyor.

Duru Nerde

2009-01-02T19:22:00.004+02:00

Duru bugün bir türlü uyumak bilmedi, ne zaman yatağına yatırsam ağlayarak beni çağırdı. Ben de her seferinde yanına gittim, sakinleştirdim ve geri yatırdım. Son kez yatırdığımda bu sefer ağlayışı yerine prensesin kahkahaları duyuluyordu. Herhalde yine kuzusu ile oynuyor diye düşündüm ama yine de kontrol etmeden duramadım. Odasına girdiğimde bir de ne göreyim bizim kız yatağında yok, diğer odalarda değil, salona da gelmediğine göre nerde bu yaramaz?

Güzel Bir Dünya

2009-01-01T21:30:00.003+02:00

Dün benim için çok eğlenceli bir gündü. Sabahtan annemle birlikte akşam için yemekler yaptık, misafirimiz gelirse ikram edecek bir şeylerimiz olsun istedik. Bu arada ben öğleden önce uykumu uyumadığım için huysuzluklarıma erken başladım. Bu sırada babam bizi almaya geldi ve iş yerine götürdü. Babamın iş yerine gitmeye bayılıyorum çünkü bütün ilgi benim üstümde oluyor. Fakat bu sefer çok uykum olduğu için kimseye ilgi göstermedim. Babam beni kar üstünde yürüttü, biraz zorlandım ama çok hoşuma gitti. Bir süre orada takıldıktan sonra babam bizi eve bıraktı ve ben de bir güzel uyudum. Uyandığımda ise annem çoktan hazırlıkları bitirmişti. Her zaman ki gibi babam geldikten sonra akşam yemeğimi ve yatmadan önce meyveli muhallebimi yedim. Saat 20.00 olduğunda ise benim için uyku vakti çoktan gelmişti. Saat 00.00 da uyanmayı planlıyordum ama olmadı. Bizimkiler yeni yıla girdiğimiz ilk dakikalarda baş ucuma gelip beni seyretmişler.

Anne ve babamı çok seviyorum ve benim için hazırlamaya çalıştıkları güzel dünyamızı da...

Mutlu Yıllar

2008-12-30T20:03:00.007+02:00

Bir vatan bırakın biz çocuklara

Islanmış olmasın göz yaşlarıyla.

Bir bahçe bırakın biz çocuklara

Göklerde yer açın uçurtmalara.

Bir barış bırakın biz çocuklara

Ulaşsın şarkımız güneşe ve aya.

Bir dünya bırakın biz çocuklara

Yazalım üstüne sevgili dünya

Oynaya oynaya gelin çocuklar

El ele, el ele verin çocuklar.

2008-12-28T23:35:00.004+02:00

Bu hafta sonu annem bir kaç saat yalnız takılma planları kuruyordu. Beni babama bırakıp alışverişe gidecek ve babamla bana süpriz yılbaşı hediyeleri alacaktı. Ancak annemin babamın hafta sonu deney yapması gerektiğinden haberi olmadığı için bunu öğrendiğinde bayağı üzüldü. Ben de hiç beklenmedik şekilde sabah geç kalkınca annemin bütün planları suya düşmüş oldu. Bizde pazar günü ailece hazırlanıp en azından market alışverişimizi yapalım dedik ama son sürat çünkü babamın saat 12 de deneyini yapması gerekiyordu. Bu hafta sonu ilk defa bilim adamı bir babamın olmasını istemedim, onu o kadar az gördüm ki. Doktorası bitene kadar böyle olacakmış, hatta yarın gece eve de gelmeyip çalışacakmış. İnşallah doktorası bir an önce biter de ben de babamın daha çok görürüm.

Duru Modası

2008-12-25T23:27:00.003+02:00

Hanımefendiyi giydirmek bir dert, fotoğrafını çekebilmek ayrı bir dert. Ama kendisine yakışan bir şey oldu mu da hemen kikirdemeye başlıyor. Özellikle de bizim beğendiğimizi görünce cilveler başlıyor.

Geçenlerde özenip kendime bir şapka almıştım. Fiyatı uygun olunca denemeden hemen alışveriş sepetinin içine atıverdim. Ancak ben de kafa kocaman olunca şapka olmadı. Biraz daha zorlarsak neredeyse Duru'ya tam olacak. Acaba ben yanlışlıkla çocuk reyonundan mı aldım bu şapkayı? Neyse canım sonuçta kızıma çok yakıştı, arkasından bir lastik geçirebilirsem tam süper olacak. Eee bundan sonra ne yapıyoruz denemeden bir şey almıyoruz. Tam da bana göre bir iş ya, bir şeyler denemekten o kadar çok sıkılırım ki. Benim için kıyafet tek atış olmalı, öyle o olmadı bunu dene yok şunu giy bana göre değil. Hiç üşenmeden kabinin içine bir sürü kıyafet doldurup hepsini sırayla deneyenlere çok özenmişimdir. Bana ikinci kıyafetten sonra daral geliyor. Maalesef doğumdan sonra aldığım kilolar yüzünden artık eskisi gibi denemeden bir şey alamıyoruz. Ne zaman gidecek bu kilolar...

İçimden Geçenler

2008-12-24T16:07:00.005+02:00

Uzun zamandır kendimle ilgili bir şeyler yazmak istiyorum olmuyor, kafamdakiler ya sansür engeline takılıyor ya da yorgunluğuma. Şimdiyse minik meleğim uyurken iki satır bir şeyler yazayadım dedim, bloğumu yok şu okuyormuş yok bu görürmüş diye çekinmeden, sansürlemeden, içimden ne geçiyorsa O...

Bunu özellikle yazıyorum mesela, üst kat komşumuzdan hiç haz etmiyorum. Sabahın 7' sinde başlayan gürültülerinden, apartman boşluğunda bağırarak konuşmalarından, vurdumduymazlıklarından nefret ediyorum. Özellikle de evlerine temizliğe gelen bayanla bir gün iyiden iyiye kavga edeceğim. Bütün uyarmalarıma rağmen bugün yine tepemden aşağı suyu boca edip -sözde balkon yıkıyor- , kilim çırptı. Bir de bana demez mi benim temizliğe geldiğim günler sen de çamaşır yıkama diye. Oldu canım , yanına bir de kahve ister misin? Geceleri kimse rahatsız olmasın diye Duru her mızıldadığında yanına koşup, her gördüğümde komşulardan özür dilerken bu yapılanlar beni çileden çıkarıyor. Neyse ki mayıs ayında lojmanı boşaltıyorlar. Gece gündüz yerlerine daha anlayışlı ve sessiz insanlar gelsin diye dua ediyorum.

Bir de alt komşum var, kendisi Rus, öyle etliye sütlüye karışan birileri değiller ama oğulları bizim kızın gönlünü çaldı. Şimdiye kadar bir kere karşılaştılar ve bizim kız çocuğun peşinden ayrılmadı. Yukarıdan gelen gürültüler kesildiği zaman kendimi hemen yatak odasına atıyorum ve alt komşumuzun sihirli parmaklarından dökülen müziği dinliyorum. Gerçekten çok güzel çalıyor. İlk karşılaşmamızda piyanoyu siz mi çalıyorsunuz diye sorduğumda, "evet, yoksa sizi rahatsız mı ettim" diye sordu, inceliğe bakar mısınız. Bir gün Duru'yu da alıp kapısını çalmayı düşünüyorum. Duru müzik dinlemeyi çok seviyor, belki küçük bir konser hoşuna gider.

Bugün sinirliyim ya yazdıkça yazasım geliyor.Neyse daha duygusal ve güzel şeyler yazmak istiyorum. Bir sonraki içimden geçenler bölümünde...

Yağmurlu Bir Hafta Sonu

2008-12-21T22:01:00.003+02:00

Cumartesi günü alışverişe gitmemiz gerekiyordu, annem yakın bir markete gitmeyi düşünürken babamın aklına Via- Port'a gitmek gelince yola koyulmak üzere hazırlanmaya başladık. Artık genç bir kız olduğum için annem balıkçı yaka kazağımı giydirdi. Bu arada yeşil bana bir ayrı yakışıyor. Babam benim ne kadar güzel olduğumu görünce hemen fotoğraf makinesine sarıldı ama benden görüntü almak kolay mı, bir dakika yerimde durmadım.

Durduysam da bu sefer objektiflere bakmadım. O sırada bu yeşillerin altına acaba bu pembe ayakkabılar gider mi diye düşünüyordum. Rüküş olmayayım sonra. Her kıyafetime göre bir ayakkabı aldırmam lazım bizimkilere. Mazallah dışarıda bir tanıdığa denk gelir, rezil olurum sonra. Bu arada geçen hafta Ankara'dan anneannem ile dedem beni görmeye geldi. Sağolsun teyzemlerde doğum günü hediyelerimi unutmamışlar. Ben ne kadar şanslı bir çocuğum. Ancak dedemden ilk başlarda çok korktum, uzun zamandır görmediğim için sanırım. Anneanneme hemen alıştım ama dedemi her gördüğümde ağladım.Bu durum ise annemin işine yaradı; ilk defa annemin kucağında uzun uzun oturdum. Anneannemler çok çabuk gittiler, oysa ki ben tam alışmaya başlıyordum. Havalar çok soğuk olduğu için bizde bir süre Ankara'ya gidemeyeceğiz. Annemle babam Ankara'da doğup büyüdükleri için havasına alışıklar ama benim hasta olmamı istemiyorlar. Zaten annemle daha iyileşemedik.

Ben kendi arabamda oturmak istemeyince annem beni market arabasına oturttu. Böylelikle bizimkilerin ne aldığını görebiliyordum. Babam bana bir tane çim adam aldı. Aslında bu bir çim bebek, ağzında emziği var. İlk fırsatta fotoğrafını ekleyeceğim, belki o zamana kadar saçları da uzar. Annem marketteki sebze ve meyveleri hiç beğenmedi ama yine de en acil ihtiyaçlarımızı bulabildik. Bana somon balığı aldık, babama işyeri için çiçek, anneme de bisküvi kalıbı almıştık ama eve geldiğimizde poşetlerden çıkmadı. Üzgünüm anneciğim, başka sefere olur mu?

Babam bana yepyeni bir oyuncak aldı. Şimdiye kadar hiç böylesini görmemiştim. Tahtadan yapılmış beş ayrı oyuncak haline dönüşebilen bir kutu, bunu da daha sonra ayrıntıları ile anlatacağım. Hatta bu görevi anneme vereyim, yarın ben uyuyunca güzel bir fotoğraf çekip oyuncağımı tanıtsın.

Bu da benim oyuncak bebeğim Keltoş Demir. Aslında annemin bebeği, nerden baksan 25 yıllık bir bebek. Annem küçükken dedem Hollanda'dan getirmiş. Annemin eşyalarına çok özen gösteren birisi olması sebebiyle 25 yıl sonra ben de aynı bebekle oynayabiliyorum. Keltoş ile oynamayı çok seviyorum, şimdilik gözlerini çıkarmaya çalışıyorum ama biraz büyüyünce nasıl oynayacağımı keşfedeceğim.

Doğum Günü Partimden Kareler

2008-12-15T12:31:00.015+02:00

Bir hafta gecikmeli olarakdan doğum günü partimi sonunda yaptık. İlk yaş partim olduğu için annem her şeyin özel ve de güzel olmasını istiyordu ama aksilikler bir türlü peşini bırakmadı. Öncelikle bayramın ilk gününden beri annemle birlikte hastaydık ve hala da iyileşemedik. Annem bir yandan kendi hastalığı diğer yandan benim hastalığım ( hastalık yüzünden anneme daha çok düştüm, babamı bile istemiyordum) ile uğraşırken iki arada bi derede doğum günümde ikram edilecekler ile uğraşırken aceleden ve dikkat eksikliğinden hepsi bir fiyasko oldu. Normal şartlarda oldukça lezzetli yaptığı şeylerin kıvamları bir türlü tutmadı. Tabi bu da annemin moralini çok bozdu. Canım anneciğim olsun, ben seni yine de çok seviyorum.

Misafirler gelmeden önce parti alanına inip hazırlıklar nasıl diye bir kontrol edelim dedik. Gittiğimizde masaları ve tabakları çoktan hazırlamışlardı. Bu arada resimde fark edilmiyor ama arkamız sıfır deniz sayılır. Hemen sağ tarafımızda bir de küçük bir çocuk parkı var.

Babam kolaylık olsun diye mama sandalyemi de götürdü. Aslında kucakda gezmekten oturmaya pek fırsatım olmadı. Doğum günü çocuğu olmak çok güzel bir şey miş, herkes benimle ilgilendi.

Canım babam eşya taşımaktan o kadar çok yoruldu ki ama yine de yüzünden gülümsemesi hiç eksik olmadı. Sanırım babam da benim kadar heyecanlıydı. Eee ne de olsa ilk göz ağrısıyım ben.Şu aralar kardeş fikri bana hiç cazip gelmiyor doğrusu.

İşte bu da benim doğum günü pastam. Annem tam bir snoopy hayranı olduğu için pastamın da snoopy temalı olmasını istedi. Pastanın üstünde benim de bir figürüm yer alıyor, tek farkla ağzımda bir emzik var; bense hiç emzik kullanmam. Pastam o kadar çok beğenildi ki, hatta çocuklardan biri pasta süslemelerimi yürütmeye kalkınca annem bir atmaca edası ile çocuğun elinden aldı. Çünkü bu figürler saklanabiliyormuş ve annem ilk yaşımdan hatıra kalsın istedi. Pastamın mimarlarına gelince; işte ta kendileri: kitchen o'clock ... Kendilerine çok teşekkür ediyorum, ellerinize sağlık. Tabi babamın katkılarıyla.

Mumları üflemeyi beceremesemde bu alkışlanma işi çok hoşuma gitti. Sanırım ilgi odağı olmayı seviyorum. Bizim fotoğraf makinesinin azizliğinden fotoğraflar maalesef olmadı. Acaba babamı bu bahane ile kandırıp bir parti daha yaptırabilir miyim. Bu sefer pastamda molfiks kuklalarını istiyorum.

Partimde blog dünyasının ünlü simaları da vardı. Pastaları kadar kendi de çok şeker Şeker Pasta, sanki daha dün doğmuş gibi ama 7. ayını doldurmak üzere olan Berk’in Dünyası ve son olarak da herkesden önce varlığımı öğrenmiş olup gelişimimin her anına tanık olan Sibel’in Penceresi. Hepsine beni yalnız bırakmayıp katıldıkları için teşekkür ediyorum. Banu Teyze bana öyle güzel doğum günü kurabiyeleri hazırlamıştı ki, bir yiyen bir daha istedi ama annem vermedi. Bu annem de amma kıskanç oldu doğrusu. O güzelim kurabiyelerinde fotoğrafını koymak istiyordum ama çok kötü bir çekim olmuş, Banu teyzeciğim sende fotoğrafı varsa bloğuna koyarsın değil mi? Kurabiyelerim için lütfen buraya bakınız.

Parti bitip de herkes evlerinin yolunu tuttuğunda biz de bayağı yorulduğumuzu anladık. Benimde iyice uykum gelmişti ve eve dönüş yolunda ki bu beş dakikalık bir yol hemen uykuya daldım. Evden içeri girdiğimiz de ise beni hediyelerim bekliyordu.

Bütün hediyelerimi tek tek açtım. Babamın hoşuna en çok üstünde Berk ile benim fotoğrafım olan hediye paketi gitti. Sibel Teyzem güzel düşünmüş. Bütün hediyelerimi çok beğendim. Bloğum aracılığı ile herkese çok teşekkür ederim. Hepinizi kocaman öpüyorum.

Nasılım?

2008-12-10T14:52:00.002+02:00

Neslihan Teyze bana taaa Giresun'dan bu kulaklığı, annemin bir türlü giydirmeyi beceremediği çok şirin eldivenleri, sizin göremediğiniz ama bana çok yakışan çorabımı doğum günüm için göndermiş. Neslihan Teyzeciğim çok teşekkür ederim, hepsini o kadar çok sevdim ki; hele de bu kulaklıkları kafamdan çıkarmak istemiyorum. Beni acayip havalı yaptı. Kendimi bazen DJ gibi hissediyorum. Bizimkilerde benim bu halime çok gülüyorlar.

İyi ki Doğdun Meleğim

2008-12-06T15:05:00.003+02:00

O gülen gözlerin hiç solmasın, hep böyle mutlu olursun inşallah. Seni o kadar çok seviyoruz ki, iyi ki doğdun meleğim, iyi ki bizim kızımız oldun. Daha nice yıllara, hep birlikte...

365 Etkinlik

2008-12-03T11:27:00.002+02:00

Hafta sonu alışveriş merkezinde gezerken sevgili elinde bir kitap heyecanla yanımıza geldiğinde önce ne gerek var dedim. Ancak kitabı açıp incelemeye başladığımda Duru ile birlikte yapabileceğimiz bir çok değişik faaliyetin olduğunu gördüm. Bu faaliyetlerin sayısı eli yatkın olanlar için daha da artıyor. Ben en çok parmakla yapılan penguenler ile yine el iziyle yapılan kelebekleri beğendim. Duru gittikçe oyalanması zor bir çocuk haline dönüşmeye başladı, umarım birlikte yaptığımız bu faaliyetlerden büyük zevk alırız. Şimdilik bunun için biraz beklememiz gereksede...

Eğlenceye Tam Gaz

2008-12-01T12:53:00.007+02:00

Bu hafta sonu şahsıma özel tırtıl gezintisi yaptım, atlı karıncaya bindim. Bizimkilerin beni bu kadar eğlendirmesine karşılık ise bol bol huysuzluk yaptım, zaten üç gündür de doğru düzgün yemek yemiyorum.Annem bu yüzden kafayı yemek üzere, gece emzirmelerini kesmek istiyor ama ben huysuzlandığım için yapamıyor.

Eğlence bu kadarla da bitmedi tabi ki biraz market turu, bizimkilere yeni şeyler aldırmak için yapılan nazlar, tadım pizzayı birbirine katma çabalarım ve kampüs de kedi kovalamaca, kısacası pazar günü çok eğlendim ama bizimkileri bilemem...

Davetlisiniz

2008-11-27T20:42:00.002+02:00

06.12.2008 saat 10.10, Meltem Hanım çekip çıkarıyor seni, popona şaplak yemeden basıyorsun çığlığı. Hoop doğru çocuk doktorunun yanına gidiyorsun, skorlama başlıyor. Baban yanıbaşında dünyadaki ilk dakikalarını kaydetmeye çalışıyor. Bense en ufak bir aradan bile seni görmeye çalışıyorum, anestezi uzmanı birazdan yanına getirecekler diyor, kafamı sürekli yana çevirmekten tansiyonum düşüyor, oksijen takviyesi yapıyorlar. Hayır ben iyiyim diyorum, sen viyaklamayı hiç kesmiyorsun. Doktorun eli çabuk hemen bitiriyor skorlamayı, hemşire yeşillere sarmış bana getiriyor seni: hadi öp diyor. Ama bu çok kirli diyorum içimden, nasıl öpeceğim. Kollarımda dursa olmaz mı? Bir ömür boyu sürmesini dilediğim bir dakikacık bir buluşma bizimkisi. Gözlerimi kapayıp kafana bir öpücük konduruyorum. Minik meleğim artık aramızda...

Hafta Sonu

2008-11-25T09:01:00.002+02:00

Bu babam da çok komik doğrusu, sözde beni banyoya hazırlaması gerekiyordu. Bakar mısınız yaptığına. Ben bu firavunu çok seviyorum.

Cumartesi günü de lojman komşumuz Nil'in doğum gününe davetliydik. Bir gün önceden haberimiz olduğu için sabahtan çarşıya inip hediyemizi aldık. Annem beni de unutmadı ve bana da yeşil boğazlı bir kazak aldı. İlk defa böyle bir kazağım oldu. İki saat orda kaldıktan sonra diş hekimi ile olan randevumuza yetişmek için ayrıldık. Annemin 20 yaş dişi çekildi, diğerlerinin ise ameliyatla alınması gerekiyormuş. Ben anlamıyorum çıkmak için bu kadar çok canımı acıtan dişleri neden çekiyoruz.

Pazar günü de baktık hava biraz da olsa sıcak, annem de yemek yapmamış hemen sahile inelim dedik. Gitmişken doğum günü organizasyonumu da yapmış olduk. Bizimkiler yemekleri tadıp davetlilere hangisi ikram edeceklerini düşüne dursun ben kendime hemen arkadaş buldum.

Elif maalesef lojmanda yaşamıyor, o gün bir arkadaşlarını ziyaret için gelmişler. Ben kendisini çok sevdim. Bu arada Elif 3,5 yaşındaymış yakında ona yetişirim gibi geliyor. Babalarımız da çok iyi anlaşınca doğum günüme Elif'i de davet ettim, bakalım gelecek mi? Babam daha doğum günü davetiyemi hazırlamadı. Yapınca bloğuma ekleyeceğim, şimdiden söyleyeyim hepiniz davetlisiniz.

Zor Bir Karar

2008-11-22T20:55:00.003+02:00

Dünden beri içimde bir sıkıntı, bir suçluluk duygusu, acaba doğru mu yaptım, yoksa...Artık Duru'nun bir bakıcısı var. İşe mart ayında dönecek olmama rağmen şimdiden adaylarla görüşelim dedik. Aslında bu bizim ilk görüştüğümüz bakıcı ve tavsiye üzerine bulduk. Hatta görüşme sırasında tavsiye telefonu bile geldi ama insan yine de yeterince emin olamıyor. Yeni bakıcımız şubat ayında işe başlayacak, bir ay boyunca beraber olacağız. Duru'nun evimizdeki yeni teyzemize, teyzemizin bize alışması lazım. Dünkü görüşmemiz sırasında minik prensesim hiç yabancılık çekmedi, Hasibe Teyzesi ile birlikte oyun oynadı, kucağında oturdu. Biliyorum bakıcı ile büyüyen ilk çocuk benim ki değil ama yine de kendimi bir tuhaf hissediyorum. Çocuğumu bir yabancıya bırakacak olmak kendimi kötü hissettiriyor. Umarım yanlış tercih yapmamışızdır. Bu suçluluk duygusundan daha kötü. Tek tesellim Hasibe Hanımın 20 yıldır lojmanda tanınıyor ve hep bu lojman içindeki çocuklara bakmış olması, en azından kimlerden referans alacağımızı biliyoruz. O gün geldiğinde seni bırakıp gitmek fikrine şimdiden kendimi alıştırsam iyi olacak. Ne olur zaman yavaş geç...

His

2008-11-20T21:53:00.001+02:00

Dün gece uyandın, ağlıyordun, yanına geldim, kucağıma aldım, yarım saat kadar emdin, sonra tekrar uykuya daldın. Sabaha karşı tekrar uyandın, yanına geldimi bir güzel emdin, tekrar uyudun. Sonra sabah oldu, yukarıdaki çalar saatim beni çoktan uyandırmıştı, tam inşallah gürültüye uyanmaz diye dua ederken içeriden sesin geldi: " Bab ba "... Ah kızım ah bütün gece uykumun en tatlı anında yanına gelen ben, sen bab ba diye seslen, hiç oldu mu? Hele sevgili akşam eve geldiğinde çıldırıyorsun ya işte o zaman ben çıldırıyorum. Bana hiç böyle yapmıyorsun. Bazen acaba beni sadece süt makinesi olarak mı görüyorsun diye düşünüyorum.

Dünya Dönüyor Sen Ne Dersen De

2008-11-16T21:47:00.004+02:00

Dünya dönüyor sen ne dersen de, yıllar geçiyor farketmesen de ....

Ne zaman büyüdün sen meleğim.

Sobe

2008-11-14T09:57:00.006+02:00

1-YAŞAM FELSEFENİZ NEDİR?
Standart bir yaşam felsefesine sahibim. O kadar felsefe kitabı okumama rağmen daha kendi karmamı kuramadım. Mutlu olmak yetiyor bana, tabi her mutluluğun arkasından acaba kötü bir şey mi olacak diye düşünmesem.

2-İNSAN
Sınırsız istekleri için sınırlı her şeyi tüketen ama doğanın olmazsa olmazı fani.

3-HAYATTA OLMAZSA OLMAZ DEDİĞİNİZ 3 ŞEY
Kızım,eşim ve ailem.

4-MUTLULUK SİZE NEYİ İFADE EDİYOR
Duru'nun yüzünde gördüğüm her gülümseme mutluluğun basit, kısa ama en mükemmel tanımı benim için. Sevgili kıskanmasın, senin de...

5-GÖZLER
Gözlerden asla anlamam, hani gözler kalbin aynasıdır derler ya, ben bir türlü anlayamadım.

6-YALANA KARŞI VERDİĞİNİZ TEPKİ NE OLUR
Yalanı kimin söylediğine karşı değişir. Benim için anlam taşımayan biriyse üstünde durmam amma ya diğeri ise, işte o zaman sinirden kendimi kemirip bitiririm ve ilk fırsatta yalanını itirafa zorlarım. Bir de bir türlü itiraf etmeyenler var, o zaman herhalde sinirden iyice kızarırım. Bu arada yalan söylemekle gerçeği saklamak da aynı şey benim için.

7-GÜZELLİK
Güzellik ne az ne çok orta karar olmalı.

8-SEVGİ VE AŞKIN TANIMI
Herkese karşı sevgi duyabilirsin ama aşk özel birine karşı olmalı derim.

9-SEVGİ Mİ AŞKMI?
Her ikiside.

10-HANGİ MÜZİK VE NEDEN
Klasik müzik, ruhumu okşuyor.

11-DEGISTIRME SANSINIZ OLSAYDI HANGI 3 SEYI DEGISTIRIRDINIZ?
Kendimi, kendimi, kendimi

12-DOST?
"Her dost dosdoğru dost olmuyor"

13-BILGISAYAR?
Ailemizin bir ferdi.

14-SIZI IFADE EDEN BIR RESIM
Fotoğrafı ben çekmiştim. Yarım kalmış tamamlanmayı bekleyen bir bina gibiyim.

Hafta Sonu

2008-11-10T10:27:00.007+02:00

Bu hafta sonu yine çok keyifliydi. Bizimkiler yeni bir yer açıldı mı gitmeden duramıyorlar. Bu sefer de gazetede ilanını gördükleri Pendikpark'a gittik. Beklentilerimizin dışında, oldukça küçük bir mekan. Benim içinse gezdiğin yer değil kimlerle gezdiğin önemli olduğundan o gün yine çok eğlendim.

Önce Donald'la daha sonra Mickey'le biraz şehir turu yaptık. Bana yeni oyuncaklar aldık. Burada sıkılınca da Kartal sahile gittik, bir güzel karnımızı doyurduk, alışveriş yaptık ve eve döndük.

İçmiyorum sadece dudak tiryakisiyim.

Bunlar da benim yeni oyuncaklarım. Çadırımı çok sevdim, anneannemin yaptığı yumuşacık oyun halımı da içine koyduk. Bazen annem bile benimle oynamak için çadırıma geliyor, çok eğleniyoruz. Çadırdan arta kalan zamanlarda ise org çalıyorum, ben de yetenek var canım. Az kalsın unutuyordum bir de ayıcığım var ama resim çekilirken uyuyordu rahatsız etmek istemedim.

Anlamak

2008-11-09T20:53:00.010+02:00

10 Kasım 1938

Gidiyorsun peşinden milyonları sürükleyerek

Mehmetçiğin selam durmuş Ata'sına

Kadınların gözüyaşlı

Gidiyorsun gözün arkada kalmadan

Eanetine sahip çıkacaklar biliyorsun

10 Kasım 2008

Gittin sensiz koskaca bir yetmiş yıl ile

Mehmetçiğin hep nöbette yanı başında

Anlayamadan anlattık seni

Gözünü arkada bıraktık

Top Havuzum

2008-11-04T20:52:00.002+02:00

Bizimkiler ne zamandır bana bir top havuzu yapmayı düşünüyorlardı. Sonunda hafta sonu bunu gerçekleştirdiler. Fakat 50 adet top bana yetmedi. İlk fırsatta biraz daha top alacaklar. Aslında pek oynadığım yok, şimdilik ilgimi çekmiyor. Sağolsun annemle babam benim yerime bol bol oynuyorlar. Dün babamı havuzumun içinden bir türlü çıkaramadım. Bugünde bir baktım annem girmiş içine. Nedir benim bu bizimkilerden çektiğim. Sürekli oyuncaklarımı paylaşmak zorunda kalıyorum.

Seyyah Oldum Bu Alemde

2008-11-02T21:00:00.003+02:00

Benim de üç dişim var, onlara iyi bakmayı şimdiden öğrenmem gerekiyor. Acaba hergün fırçalarsam dişlerim bu kadar büyük olur mu? Ya o kadar büyürse ağzımın içine nasıl sığacak? Yok yok ben istemem. Zaten bugünlerde dördüncü de geliyor artık fırçalayabilirim.

Cumartesi günü annemin sınavı vardı ve biz de bu fırsatta hep beraber İstanbul'a gittik. Önce bir alışveriş merkezine gidip alışveriş yaptık. Bizimkiler ne aldıysa hepsinin kalite kontrollerini yaptım. Sonra annem sınava girdi ve ben babamla birlikte ilk defa dışarda yalnız kaldım. Beraber basketbol oynadık, meyve yedik, baba kız çok eğlendik. Annemin de aklı bizde kalmış, bir saat içinde sınavdan çıkmış, " zaten yapamadım, hepsini attım, hadi artık eve gidelim " deyince yoğun trafik eşliğinde evimize geldik.

Pazar günü de annemin bozuk olan moralini düzeltmek için babam bize süpriz hazırlamış. Sabah annemle uyandığımızda bir de ne görelim, babam piknik sepetimizi hazırlamış bizi bekliyor. Hava da güzel bu fırsat kaçmaz deyip soluğu Bostancı sahilde aldık. Ne de olsa bizim eski mekanımız, ben burada doğmuşum. O yüzden tanıdık çimenlerin üzerine örtümüzü serip babamın hazırladığı lezzetli kahvaltımızı yaptık.

Sonra ben Esco'yu görünce dayanamayıp yanına gitmek isteyince annem de kahvaltısını bırakıp benimle birlikte geldi. Esco çok akıllı bir köpek, üstüne binmeme izin verdi ama oyun oynamak istediği zaman ben biraz korktum. Galiba ben de bir köpek istiyorum.

Hayatta yeni şeyler denemeyi seviyorum. Esco'nun annesi beni motorsikletlerine bindirdi. Acaba babama söylesem bana da alır mı? İnsan kendini çok havalı hissediyor.

Ve çimenler üzerinde ilk adımlar. Esco buraya gel, ben senin kadar hızlı koşamıyorum.

Eskihisar

2008-10-30T16:49:00.015+02:00

Dün sabah kahvaltısı için Eskihisar'a gidelim dedi sevgili büyüklerim. Bende de büyüklere saygı sonsuz bindik Taza düştük yola. Diş çıkarıyorum ya serde huysuzluk, on dakikada vardık Eskihisara. Babam demez mi burdan da Yalova'ya. Aman baba dedim, annemin sınavı var sen ne dersin. Şurda iki tur atalım, iki de mam mam sonra doğru ev. Bak ne güzel deniz kokuyor, durduk yere sinirlendirmeyelim değil mi annemi?

Peki dedi babam ve Kaptan Köşkünde pek de cılız olan bir kahvaltı yaptık. Günlerden pazar olmadığı için maalesef açık büfe kahvaltı yoktu. Ne yapalım biz de ne varsa onu yedik. Dün ilk defa krem peynir yedim ve tadı çok hoşuma gitti. Keşke her gün yesem. Neyse ben bir yürümeye başlayayım artık gider kendim alırım. Zaten bu aralar yürümeye çok hevesliyim. Bizimkilerin belleri ağrıyıp da pes edene kadar beni yürütmelerini istiyorum. Bir an önce yürümeyi öğrenip doğum günümde ortalıkta koşturmalıyım. Bu arada 6 aralık benim doğumgünüm herkesi beklerim.

Yine Yeniden Ben

2008-10-28T15:25:00.003+02:00

Hüzün çöktü yokluğunda, her sabah nafile bir çabaydı seni görmeye çalışmak. Heyecansız, neşesiz bir bekleyişti içimde. Sanki hiç gelmeyecek gibi gitmiştin. Bir gece alıvermişlerdi seni benden. Anlatamadım kimselere, yazamadım sayfalarına büyüyen çocukluğumu. Üçüncü dişimi müjdeleyemedim sevdiklerime. Birlikte yürüyemedik seninle. Yasak hemşerim giremezsin dediler, arka kapıdan gizlice sızdım içeri. Dayanamazdım yokluğuna, görmeden yapamazdım seni. Ama bir şey olmuştu sanki sana, beni tanımıyor, sanki yaşamımı paylaşmak istemiyordun. Yasak dedin, koca anlamsız bir yasak beni senden ayıran. Çocuksun anlamazsın... Halbuki anlıyordu çocuk yüreğim senden ayrı kalmanın acısını. Seni benden alan amcalar, bundan sonra pışşık bir daha vermem bloğumu size, ona göre....

Atam İzindeyiz

2008-10-27T08:59:00.003+02:00

Yer : TÜRKİYe
yıl : 1938
Atatürk vefaT etti ..

Yer : TÜRKİYE
yıL : 2008 .
Atatürk Ülke nasıl yönetlir qörmeye qeldi..!

Doğruca meclise qidiyor .. Meclis kapısında basbakan cumhurbaskanı üst düzey devlet yöneticileri karşılıyor onu.Salonda en önde oturtuyorlar,ve o qünkü ülke soruları tartışılıyor..! Oturum bitiyor meclis lokantasına qötürüyorLar Atatürk'ü ..! Yemekten sonra otele qötürüp yatırıyorlar..Sabah erken otelden almaya gidiyorlar.. Oda boşş!

masanın üzerinde bi not :

- EFENDİLER ! BEN İSTANBUL'A GİDİYORUM .. ORADAN Bİ VAPURA BİNİP TEKRAR SAMSUNA ÇIKACAĞIM.. ÇÜNKÜ BU ÜLKENİN BİR KURTULUŞ SAVASINA DAHA İHTİYACI VAR !! ..

Alıntı:http://frm.ekshi.net/yil.2008.ataturk.donerse.103687.html

Hastalıkda Son Durum

2008-10-22T08:15:00.001+03:00

Yazmaya bir türlü fırsat bulamadım, hatta bir kaç da fotoğraf eklemek istiyordum ama maalesef fotoğraf makinesinin nerde olduğu bilinmiyor. Dün beşinci veya altıncı hastalık için kader günüydü. Çünkü bu hastalıkların olabilmesi için vücutta döküntü olması gerekiyordu ve bizim kızda herhangi bir şey olmadı. Ateşi de normal seviyeye döndü. Ancak şimdi de öksürük ve burun tıkanıklığı var. Doktorunu aradığımızda ise o zaman basit bir soğuk algınlığı, aferin verin deyince sevineyim mi yoksa doğru düzgün bir teşhisin konulamadığına üzüleyim mi bilemedim. Fakat bu bir kaç gün süren ateş ve dvamında gelen soğuk algınlığı Duru'nun huyunu oldukça değiştirdi. Tabi bunda bizimde payımız yok değil. Normal zamandan biraz daha fazla nazlandırdık prenses hazretlerini. Şimdiyse yemeğe itiraz eden ( sanki normal zamanda doğru düzgün yiyordu da), uyumayan, geceleri yine sık sık uyanan,sürekli kucak isteyen bir çocukla karşı karşıyayız. Bir hafta önce kurduğumuz uyku rutini burun tıkanıklığe ve gece yarısı başlayan öksürüklerle bozuldu. İyileştiğinde her şeye sil başan başlayacağız. Anck mart ayına kadar Duru'nun uyku ve beslenme düzensizliğine bir çare bulmam lazım. Mağlum mart ayında işe başlayacağım ve prenses bakıcı ile başbaşa kalacak. Şimdilik hastalıkda son durumumuz böyle, herkese çok teşekkür ederim.

Uluslararası Arkadaşlık Ödülü-Friendship Around The World Award

2008-10-20T19:00:00.005+03:00

Sevgili Banu ve Banu beni de unutmayıp bu ödüle layık görmüşler. Çok teşekkür ediyorum .
Her günümüzde, yazdığımız her yazıda bizi yalnız bırakmayan, yazıları ile bize destek olan, Duru'yu kendi çocukları, yeğenleri, kardeşleri gibi benimseyen, lezzetli tariflerini bizimle paylaşan, hiç üşenmeden o kadar yolu aşıp evimize gelen, bizi evde bulamadıkları halde şikayet etmeyen, sitemlerimize, sevinçlerimize, heyecanlarımıza ortak olan, yorgunluğumuzu gidermek için çay ve kurabiye ikram eden, beceriksizce birşeyler yapsamda hevesimi kırmadan yoluma devam etmemi sağlayan herkese çok teşekkür ederim. Sevgili arkadaşlarım hepiniz benim için en güzel ödüllerin sahibisiniz.

Saat 15.00

2008-10-18T15:07:00.003+03:00

Doktordan geldik. Dünkü orta kulak iltihabı kafamıza yatmayınca ( o kadar pnömokok aşısı yaptırdık, ne içindi) bugün yine kendi doktorumuzdaydık. Uzun bir bekleyişten sonra sıra bize geldi. Duru'nun çırpınmaları arasında kulaklarına tekrar bakıldı. Sonuç: orta kulakta bir şey yok. Peki minik meleğimin nesi var? beşinci veya altıncı hastalık. Bu hastalıklar birden başlayıp kaça kadar gidiyorlar? Üç gün ateş takibindeyiz. Ortaya çıktığı anda kafasına kafasına vuracağım. Üç günün sonunda ateş düşmezse yine kan ve idrar tahlilleri yapılacak. Bugün birinci gün, ateş 37.2 derece. Eklem yerlerine ılık kompres yapıyoruz. Bunun dışında yapacak başka bir şey de yok sanırım.

Saat 23:00

2008-10-17T23:43:00.002+03:00

Meleğimin ateşi 39.00 derece. Çantamızı kaptığımız gibi acildeyiz. Hemen ateşini ölçtüler 38.8 derece. Ateş düşürücü verdiler. Asıl şok ise muayene sonrası yaşandı: orta kulak iltihabı. Bu orta kulak iltihabı nasıl bir şeydir ki sabah rutin muayenesinde ortaya çıkmayıp beş saat sonra mı cee demişti. Anlamak zor, bilmemek ondan da zor. Seneye üniversite sınavlarına hazırlanıp tıp fakültesine gireceğim. Ama ben okulu bitirene kadar Duru kocaman olur. Prensesim ılık bir duş aldı, sömürücesine emdi, şimdiyse uyuyor. Sevgili ile başında nöbetteyiz.

Bebeğim Yanıyor

2008-10-17T20:25:00.003+03:00

Bu sabah rutin kontrolümüz için doktora gittik. Kilo sorunumuz dışında bir sorun yoktu. Öğleden sonra üç gibi birden ateşlendi. Akşam üzeri ateşi 38.6 derceye yükseldi. Doktorunu aradık takip edin, dört saatte bir ateş düşürücü verin dedi. Bunları zaten yaptım ama hala yanıyor. Ateşten o kadar halsiz düştü ki, şimdi uyuyor. Her yarım saatte bir ateşini ölçüyoruz. Beş dakika önce 38.3 dereceydi. Çantamı hazırladım bekliyorum, bir yandan da dua ediyorum. Minik prensesim ne olur iyileş, ben seni böyle görmeye dayanamıyorum. Şu anda kendimi o kadar çaresiz ve yalnız hissediyorum ki. Meleğim lüütfen...

Duru ve Müzik

2008-10-17T10:25:00.002+03:00

Resim Çalışmaları-3

2008-10-16T07:57:00.003+03:00

İki ay sonra dünyaya merhaba deyişinin birinci yıldönümünü kutlayacağımız minik prensesimiz için Sibel Teyzesi bir süpriz hazırlamış. Doğumgünü davetiyesi olarak da kullanabileceğimiz resim çalışması için kendisine çok teşekkür ediyoruz.

Ben en çok bunu beğendim. Ya siz?...

Yağmur Yağmur

2008-10-15T08:59:00.007+03:00

Bugün yağmur neredeyse hiç durmadan yağıyor, bazen yavaş yavaş bazen bardaktan boşanırcasına. Bizde yağmurun hızını kestiği bir anı fırsat bilip biraz temiz hava alalım dedik. Her şeye olduğu gibi yağmura da bir çare bulup kendimizi dışarı attık. Duru'nun yağmurla ilk tanışması, nasıl keyif aldığını anlatmama gerek yok sanırım. Bu gidişle sevgili bizi eve sokmakta bayağı zorlanacak. Hele bir kar yağsın asıl o zaman bizi görün. Minik prensesimle birlikte kocaman bir kardan adam yapacağız. Yalnız bir sorunumuz var, eldivenlerimiz yookkk...Burdan Duru'nun teyzelerine duyurulur.

Eren Bir Yaşında

2008-10-13T08:38:00.002+03:00

Benim oyun arkadaşım Eren'i tanıyorsunuz. Dün onun doğumgününe davetliydik. Korsanlı bir pastası vardı. Partide Eren'in kuzeni olan 16 aylık Aras'da vardı. Eren'den fazla Aras ve pastayla ilgilendim. Aras kendi eliyle bana kurabiye yedirdi, babamın bakmadığı bir anda da beni öptü. Zaten partideki tek güzel bayan ben olduğum için herkesin ilgi odağı bendim. Özellikle Eren'in babası beni kucağından hiç bırakmadı. Yabancıları görünce artık ağlamıyorum. Demek ki her şey zamanla geçiyor.

Sonbahar

2008-10-10T20:46:00.009+03:00

Dün Eren'le parka gitmek için sözleşmiştik ama Erenler havaya soğuk bulup gelmek istemediler. Bizde kızımla beraber bir sonbahar gezisi yapalım dedik. Elimizde fotoğraf makinesi ne kadar börtü böcek varsa fotoğrafını çekelim. Börtü çoktu da böcek bulamadık. İşte bizim yaşam alanımızdan sonbahar manzaraları.

Sonbahar daha tam olarak gelmedi buralara. Genellikle yazdan kalma günlerin bahar havası ile karışımını yaşıyoruz. Ama sonbahara karşıcı ağaçlarda yok değil.Yapraklarını çoktan dökmüş, diğerlerine yol gösteriyor.

Çiçekler ise soğumaya başlayan havalara inat hala rengarenk. Belki de bu mevsimin çiçekleri, ben kendimi avutuyorum.Bunlarda kedilerimizden bir kaçı. Duru kedilere bayılıyor, özellikle yavru kedilerle arası çok iyi. Bir tane de köpeğimiz vardı ama yazdan beri ortalarda gözükmüyor.Yol boyunca kaplumbağaya rastlayamadık. Karşımıza çıkan tek hayvan kedi ve koşarcasına kaçtığımız arı.
Bir yarım sonbahar bir yarım bahar. Hüzün çöküyor yüreğime, gözlerimin içi ışık dolu. Yağmurla akıtsam gözyaşlarımı içime, güneşle coşsam gökyüzünde. Elimde kahvem dalıp gitsem uzaklara, uzaklardan alıp getirsem çocuk düşlerimi. Bir yarım sonbahar bir yarım bahar.

Sonbahar Tavşanı

2008-10-10T13:48:00.003+03:00

Dün yolda giderken karşıma minik bir tavşan çıktı. Pamuk gibi bembeyaz ve yumuşacıktı. Sonbahar tavşanıymış. Zıp zıpladı durdu evin içinde. Havuç verdim yemedi, meğer hamsi severmiş.

Bizim Kabile

2008-10-09T10:05:00.006+03:00

Create your own family sticker graphic at pYzam.com

Ailemizin sporcusu babam, evimizin kraliçesi annem, annemle babamın her şeyi, minik prensesleri ben. İşte bizim çekirdek ailemiz. Hayal mi? O sadece hayal, belki ilerde olur.

Sobe

2008-10-07T22:51:00.005+03:00

Sevgili Neslihan beni sobelemiş, gecenin bir vakti aklıma geldi. Hemen kalkıp yazayım dedim.Sobe konusu oldukça detaylı benim için, yaz yaz bitmez. En iyisi 10 sayfalık bir özet yapmak.

Evde Nefret Edilesi Durumlar

Üst kat komşumuzun sabahın yedisinde gürültü yapması, çok sevdiğim çamaşır makinemin üzerine kaloriferden su damlaması, evi ne kadar çok temizlesemde hala kirli gözüküyor olması, sinekliklerin kapalı olmasına rağmen arıların içeri girmesi, çok özenerek yaptığım bir yemeğin ya da tatlının hüsranla sona ermesi, spor aletinin eşim tarafından askılık olarak kullanılması, çamaşır ve ütü ikilisinin evi bir türlü terk etmeyişi, tatlı krizine girdiğimde evdeki çikolataların bitmiş olması, bla bla bla,.... Yeter mi yoksa devam edeyim mi?

Yeter, yeter tamam sobelenmek isteyen herkesi sobeliyorum...

Kaçak İnşaat

2008-10-07T20:55:00.004+03:00

Amerika'da mortgage sistemi göçtü, dünya krizin eşiğinde bu gidişle ev sahibi olamayacağız diye düşünürken neden biz de bir gecekondu yapmıyoruz dedim. Mağlum eskiden gecekonduyu kondurup seçim zamanı tapuyu alanlar şimdi yaşıyor. O gecekondularını müteahhitlere kat karşılığı veriyorlar. Bakarsınız biz de tapuyu alıp, üstüne bir de gökdelen diktirdik mi yaşadık gitti. İçime heyecan düştü bir kere hiç durur muyum, gerekli fizibilite çalışmasını yaptıktan sonra eldeki malzemelerle bir saatte gecekonduyu konduruverdim.

Herhangi bir kutu, kartondan da yapabilirsiniz, yapıştırıcı, eski bir dergi,makas, kurşunkalem ( bu kalem de hep böyle yapıyor, resim çektirmeyi sevmiyormuş, gene kaçtı) ve bir de ben de olmayan cetvel.Böyle bir evi ki bundan daha da büyüğünü ablamlar daha ben çocukken yapmışlardı. Ama onların ki mükemmel olmuştu. Ölçüleri tam, benim ki gibi eğri büğrü değil, açılıp kapanan pancurlar, bizim gecekondunun bir perdesi bile yok. Kocaman bir bahçesi, ağaçlar, çiçekler, ne yapalım eldeki tek arazi olan halının üstüne konduruverdik.

Dergiden sayfaları koparıp şeritler halinde kestim. Ölçü vermek isterdim ama cetvelim olmadığı için rastgele kestim. Sonra kurşunkalem yardımı ile boru şeklinde kıvırdım ve uçlarını yapıştırdım. Kalınlığı size kalmış, fakat fazla kalın olmamasında fayda var.

Daha sonra bunları kutunun üstüne yapıştırdım. Bir nevi kütük şeklinde oldular. Hani dağ evleri vardır ya, gözünüzde canlandırın işte onlar gibi. Aslında çatıyı da aynı şekilde yapmam gerekiyordu ama sıkıldığım için yine derginin kırmızı sayfalarından bir sayfa ile kapattım. İşte bir sofa bir bakla gecekondumuz tamam. Tabi 2 saat sonra zabıta Duru tarafından yıkıldı ama olsun sonuçta bir kaç saatliğine de olsa benim de bir evim oldu ya...

Sonuç " 0 " Mı?

2008-10-06T10:01:00.007+03:00

Duru bugün 10 aylıkoldu.Bir kaç gün sonra rutin kontrolümüz için Ecmel Amca'yı ziyarete gideceğiz. Vermiş olduğu karbonhidrat takviyesi de kilo almamıza yardımcı olmadı. Herhalde Zinco'ya başlayacağız. Kahvaltı, sebze yemeği, yoğurt, muhallebi hiç birini doğru düzgün yemiyor. Severek yediği tek şey balık ve meyve. Altıncı aya kadar önüne ne koyarsak tüketen kızım sancılı Bodrum seyahatinden sonra bir anda kendini kilitledi. Üç aydır ayni kiloda, belki kilo vermiyor olması da bir şans ama üzülmeden yapamıyorum. Yemek düzeninde olduğu gibi uyku düzenimizde tamamen bozulmuş durumda. Kendi başına uyuyan, geceleri bir ya da iki kez uyanan kızım gitti yerine emmeden uyuyamayan ve geceleri sayısını hatırlayamadığım kadar çok uyanan bir kız geldi. Kaç aydır yorgunluktan ve üzüntüden göçmüş durumdayım. Bir anne olarak başarısız mı oldum. Sonuç " 0 " mı?
Ben bir Tracy Hogg annesi değilim,olmadım bundan sonra da olamam. Duru'yu kitaplara göre yetiştirmedim belki hata ettim belki doğru olanı yaptım bunu zaman gösterecek. Duru için elimden gelenin en iyisini yapmak istemiştim.Ye,yat,oyna üçleminde büyütmedim. Biz daha çok ye, çevreyi tanı, yeni şeylere dokun, keşfet, araştır, anne göğsünde dinlen,yat sınırsızlığında zamanı geçirdik. Peki sonuç " 0 " mı?

Nazi kampında büyüyen bir çocuğun hikayesi var,birgün bloglar arası gezerken belki rastlarsınız belki de çoktan rastladınız ama o kadar güzel işlenmiş bir hikayeydi ki farkına varamadınız. Belki işin iç yüzünü bilmesem ben de inanırdım her tarafı saran toz pembe mutluluğa. Kıskanıyor muyum, Duru'nun da sistematik bir çocuk olmayışını, günde 17,5 saat uymayışını, kaşıklar arası sürenin uzunluğuna ağlayışını, akşam 7 de yatıp sabaha kadar hiç uyanmayışını kendi rahatım için kıskanıyorum. Evet kıskanıyorum var mı daha ötesi. Anneliğimi onun anneliği ile kıyaslamalarını kıskanıyorum. Mükemmel anne diye önüme getirmelerini kıskanıyorum.

Canım kızım bu yazının cevabını sen ver.. Sonuç " 0 " mı?

Kahvaltı

2008-10-04T08:33:00.002+03:00

Dün hep beraber bir sabah kahvaltısı yapacaktık ama benim kahvaltı hazırlandıktan sonra uykum gelince bizimkiler uzun zamandan beri ilk defa başbaşa bir yemek yediler.

Uyumadan önce annemin tarifine göre babamın pişirmiş olduğu krebi süslemeyi başardım, tabi annişin yardımıyla. Annem hazırlamış olduğu kreblerin içine yemek saatine göre değişik malzemeler ekleyip servis yapıyor. Bazen sebze bazen de tavuk, mantar soteleyerek içine koyuyor, üstüne kaşar peyniri rendeleyip fırında peynirler eriyinceye kadar pişiriyor.

Annemin krep tarifi ise şöyle: 10 çorba kaşığı un

2 su bardağı süt

2 yumurta

1 paket kabartma tozu

biraz tuz

pişirmek için de sıvı yağ

Dolu Dolu Bir Gün

2008-10-02T18:10:00.016+03:00

Sevgili bu ne zaman ne yapacağı belli mi olur, gece düşünmüş de sabaha kadar içinde zor konuk etmiş. Sabah olunca bir heyecan bir gülümseme hadi sahile gidiyoruz. Hem kahvaltı ederiz hem gemi yüzdürürüz. " Peki sen biliyor musun kağıttan gemi yapmayı ? " Sorun değil, şöyle elimizle tutup yüzdüreceğiz. Hadi herkes kendine bir gemi seçsin.

Biz Duru'yla birlikte bir yakalayalım dedik ama bir türlü yakalayamadık. Tam tutacak gibi oluyoruz gemi birden parmaklarımızın arasından süzülüp gitti. Bir de gemiler arkamızda olunca yakalamak zor oluyor.

Ben arılardan köşe bucak kaçarken bizim iki kafadar atmışlar çakıl taşlarının üstüne kilimi bağıra çağıra şarkı söylüyor. Bir yandan da biz çok acıktık diye de tempo tutuyorlar. Anne bir yandan arıdan mı kaçsın yoksa kahvaltı mı hazırlasın bilemedi. Azıcık aşım kaygısız başım diyerekten evden getirdiğimiz tostlarımızı yedik, çayımızı yudumladık. Tabi her arıyla da benim havalara zıplayıp sahil boyunca koşmam da günün komedisi oldu.

Hep baba kız bu güzel havanın keyfini sürecek değil ya biraz da kız kıza güneşlenelim dedik. Duru Hanım denize bayıldı, sürekli el çırpıp durdu.

Sahilde güneşlenme faslımız bitince bu sefer soluğu Boğaziçi Hayvanat Bahçesinde aldık. Duru özellikle akvaryumu ve maymunları çok beğendi. Şempazelerle birlikte çığlık çığlığa bağırıp durdu. İşte günün kısa bir özeti. Gitmek isteyenler için bu havaları tavsiye ederim. Hava çok sıcak olmadığı için koku da fazla olmuyor. Biz çok rahat gezdik, sandığım kadar da büyük bir hayvanat bahçesi değilmiş. Ankara'da büyüdüğüm için sadece Atatürk Orman Çiftliğini biliyordum, benim için de çok güzel bir süpriz oldu. Bu güzel için sevgiliye ve Duru'ma çok teşekkür ederim. Sizi çok seviyorum.

Son bir şey: her canlı kendi doğasında mutlu, onlara bu mutluluğu sağlayamayacak ve hak ettikleri saygıyı gösteremeyeceksek lütfen hayvanat bahçeleri olmasın.

Üç Blog Bir Bayram

2008-10-02T09:20:00.008+03:00

Berk, Sibel ( kendileri bebek değil) ve bizdeniz bir bayram buluşması yaptık. Havanın güzel olmasını fırsat bilip Tuzla sahiline inelim dedik. Babamız bize köfte ısmarladı, pek güzeldi doğrusu. Bu sırada meğer Berk'lerde bize gelmek için yola çıkmamış mı? Annem bunu duyunca çok üzüldü, yoksa görüşemeyecek miyiz diye babamın başının etini yedi ama kahraman Murat Amca bir manevra ile hoppp Tuzla sahile dönüverince biz de buluşmuş olduk. Babalarımızın kucağında sahilde biraz yürüyüş yaptıktan sonra annemin yoğun emrivakisi üzerine bizi kırmayıp hep beraber evimize geldik.

Berk daha beş aylık olduğu için ben ona ablalık yaptım. Oyuncaklarımı getirdim getirmesine ama Berk her elini attığında kıskançlık yapıp geri aldım. Annem tabi Berk'i dişine göre buldun değil mi diye biraz sitem etti. Ne yapayım anneciğim, ben de Eren'e kaptırıyorum oyuncakları. Hem Berk o kadar centilmen ki bana hiç kızmadı. Şimdi sıra bizde en kısa zamanda İstanbul'a gideceğiz ve ben soluğu hemen Berk'lerde alacağım. Sibel Teyzelere gitmek isterdim ama onda oyuncak yok ki. Berk, Murat Amca, Pınar ve Sibel Teyze geldiğiniz için çok teşekkür ederim, çok güzel bir gün geçirdim.

Bayram Sabahı

2008-09-30T11:05:00.006+03:00

" Bugün bayram erken kalkın çocuklar. Giyelim en güzel giysileri, elimizde taze kır çiçekleri, üzmeyelim bugün annemizi. "

Bu sabah erkenden uyandım, annemle birlikte babama kek yaptık. Sonra babam da uyandı ve hep birlikte bayramlaştık. Annişle beraber şekerleri yerleştirdik, kahvaltımızı ettik, ben günlük mızmızlanma istihkakımı sonuna kadar kullandım. Bir yarım saat kadar uyuduktan sonra güne kaldığım yerden devam ediyorum. Annem hasta olmasaydı Alya Su'ya bayram ziyaretine gidecektik, günü birlik Maşukiye'ye, İstanbul'a ama ah annem hasta olmasaydı. Neyse daha bayram bitmedi, belki iyileşir. Herkesin bayramı kutlu olsun.

Yağmurda Yürümek

2008-09-28T12:59:00.003+03:00

Dışarıda ne zamandır özlediğim yağmur, içimde bu havalara özgü keder, başımda bir türlü gitmeyen grip. Dışarı çıkmak istiyorum, sevgilinin biraz kızgın sesi: " hayır, hastasın!" Bir bahane bulup kaçmaya çalışıyorum, bari ilaç alayım, " olmaz, ben gider alırım. " Ama çok özledim yağmurda dışarda dolaşmayı, "olmaz."

Hastayız

2008-09-26T13:32:00.003+03:00

Ana kız hastayız. Çarşamba günü gittiğimiz doktor kontrolümüzde sıra bekleyen bütün çocuklarda boğaz ağrısı ve öksürük vardı. Hepsinden köşe bucak kaçmamıza rağmen ikimizde şifayı kaptık. Boğazım çok ağrıyor, gözlerim yanıyor ama annelik vazifesi dur durak tanımıyor. Dün gece belki ağrıdan belki keyfinden Duru bir türlü uyumak bilmedi. Tabi ki ben ve babası da. Sabaha karşı uykuya daldığımda sağolsun bizi uyandırmayı kendine görev edinmiş üst kat komşumuz iki gıdım uykuyu çok gördü. Hastalığı sizlere bulaştırmamak için iyileşene kadar yokuz. Mağlum hastalık sadece bedeni değil ruh halini de etkiliyor. Bu arada emziren anneler için kullanılabilecek bir ilaç ya dabitkisel bir şey bileniniz var mı? Şimdilik ıhlamurla idare ediyorum.

Duru Modası

2008-09-23T09:51:00.012+03:00

2008 - 2009 Sonbahar- Kış Duru Modası

İlk kreasyonumuz Beyhan Çayır imzalı bir panço. Tunus işi ile yapılmış olan turuncu renkteki panço yine aynı renkte olan bere ile bir takım oluşturmuş. Panço ve berenin üzeri çiçeklerle bezenmiş. Sararan yapraklar üzerinde göz alıcı rengi ile sanki baharı hatırlatıyor. Kolları olmadığından rahatlıkla giydirebileceğiniz bir aksesuar. Şıklığınızı kaybetmeden ısınabileceksiniz.

Bu kazağımızda Banu Teyze ve Nejdet Amcamızdan bir hediye. Pembe üzerine puantiyeli bebe yaka bir gömlek ile yine aynı renkte bir pantalonla birlikte bir takım oluşturmasına rağmen ayrı ayrı da kullanabilirsiniz. Kazağımızın üzerindeki minik kedi ne de şirin değil mi? Sanki gelip bizden süt isteyecekmiş gibi.

Son olarak şıkılığımızı rengimize sadık kalarak pembe ayakkabılarımızla tamamlıyoruz. Çiçek ve yaprak motifleriyle
süslenmiş olan ayakkabımız, yumuşak deriden imal edilmiş olup ortopediktir. Kışın hem ayağımız üşümeyecek hem de ilk adımlarımızı atarken ayağımıza yardımcı olacaktır.

Üzgünüz diğer kıyafetlerimizi Duru Hanımın gönlü olunca yayınlayacağız. Mağlum manken kaprisi, başka kıyafet giyip çıkarmak istemedi.

Sobe

2008-09-22T10:02:00.014+03:00

Duru'nun tatlı teyzesi Yosunbuka bizi sobelemiş. Hem de tam iki kere. Bu sefer ki sorular hem kolay hem zor gibi, bakalım nasıl cevaplar vereceğiz. Üzerinde düşünmeden tamamen doğaçlama olacak. Kafamda cevabını bekleyen bir sürü soru, yapmam gereken işler ve çalışmam gereken bir sınav var.O yüzden cevaplarımın kısalığı için şimdiden özür dilerim.

İlk sobemiz Kadınlar Ne İster.... Benim cevaplarım yerine daha eğlenceli ve orjinal bir cevap isterseniz buraya bakabilirsiniz. Şimdi gelelim bana kadınlar yani ben ne isterim.

Aslında çok şey isterim. Sabah kahvaltısı hazırlamasını, ütü, çamaşır, bulaşık, temizlik,çocuk bakımı, masaj, sürekli bir arzun var mı diye sorulması,....,diye uzar gider. Ama en çok saygı, bir ömür boyu sevilmek, zorlanmamak, aşşağılanmamak, ezilmemek,....,diye uzar gider. Aşağıdaki hikayeyi http://www.kadinlarneister.org/ da buldum, belki çoğunuz biliyordur,bilmeyenler ve site site gezmek istemeyenler için...

Bu arada minik prensesimin de istekleri varmış, eee ne de olsa o da küçük bir hanımefendi: Daha çok oyun, daha çok atta, daha çok em em...

Kral Arthur bir soruya doğru yanıt verirse, hayatı kurtulacak aksi halde ölecektir..Soruya doğru yanıt verebilmesi için 1 yıl süresi vardır.. Soru aynen şöyledir:`KADINLAR NE İSTERLER?`Bu soru tabii ki dünyanın en zor sorusu.. Ancak Kral`ın fazla . bir tercih şansı yoktur.. Ülkesine geri döner, türlü alimlere, bilirkişilere danışır, ama soruya tam tatmin edici ve doğru olduğuna inandığı bir yanıt bulamaz..Sorunun cevabını bir tek yaşlı bir cadı`nın bildiğini söylerler..Artık en son gün gelmiştir ve Arthur mecburen cadıya gider.. Cadı sorunun cevabını vereceğini söyler, ama bir şartı vardır:`Bu sorunun cevabını aldığında ve ölümden kurtulduğunda en iyi ve en yakışıklı şövalyen ile beni evlendireceksin..`Arthur yakın arkadaşı olan şövalyesini, yaşlı cadıya feda etmek istemez, bunu kabul edemeyeceğini söyler.. Ama arkadaşı, Arthur`un hayatını kurtarma pahasına cadıyla evlenmeyi kabul eder ve sorunun cevabını isterler..Yaşlı cadı, Arthur`un hayatını kuracak cümleyi fısıldar:`KADINLAR HER ZAMAN ZORLAMAYLA DEĞİL, KENDİ ÖZGÜR İRADELERİYLE KARAR ALMAK İSTERLER`Cevap doğrudur.. Arthur`un hayatı kurtulur..Ama yakın arkadaşı şövalyenin hayatı sönmüştür..Yaşlı cadı ile evlenmek ve bir ömür geçirmek zorundadır..Gerdek gecesi odaya girer.. Ancaaaak, odaya girdiğinde karşısında cadı yerine dünyanın en güzel kadını vardır.. Şövalye şaşırır ve sorar:-Sen kimsin?..Cadı cevap verir:-Ben evlendiğin kadınım..` -Nasıl böyle genç ve güzel oldun?..-Gündüzleri son derece çirkin, geceleri son derece güzel olurum.. Ama istersen gündüzleri son derece güzel geceleri, geceleri çirkin olurum.. Nasıl gözükeceğime sen karar vereceksin..Şövalye bir süre düşünür.. Geceleri mükemmel bir sevgili mi , yoksa gündüzleri eşiyle beraber kazanacağı saygınlık ve görüntü mü?..Bir türlü karar veremez.. Sonunda şöyle der:Nasıl olmak istediğine sen karar ver lütfen, ben senin her haline karşı saygılıyım..Kararı cadıya bırakmış, onun isteğine saygı göstermiştir..Cadı bu durum karşısında çok sevinir.. -Sen bana seçme özgürlüğü verdin ve beni kısıtlamadın şövalyem.. Bu yüzden ömür boyu hem gece hem gündüz yanında güzel ve saygılı biri olarak gözükeceğim..

Gelelim ikinci sobeye, soruları kopyalayıp cevap vermeye.

İsminiz?

Mukaddes

Nerelisiniz?

Ankara

Yaşadığınız Yer?

Biricik aşkı, canısı sevgilisinin yanı..:) Şu anda beş yıllığına Gebze/Kocaeli..

Mesleğiniz?

7 sene önce işsizlikten bankacı oldum, bir daha da ayrılamadım. Ama sevdiğimden değil yeni bir şeyler denemeye cesaretim olmadığından.

Hobileriniz?

Bu aralar ev hanımlığı, turşu kurmak, minik prensesime bir şeyler örmek, bir de organik tarım yapmak.

Evli misiniz?

Hayallerimin kahramanıyla!

Kaç Çocuğunuz Var?

Meleğim, kızım, her şeyim: Duru'm var.

En Sevdiğiniz Yemek?

Yediğim bütün yemekler en sevdiğim yemektir çünkü çok yemek seçerim.

En Sevdiğiniz Tatlı?

Dondurma, tatlıdan sayılır mı?

Sevdiğiniz Müzik Türü?

Klasik, jaz, bazen çok hareketli bazense çok slow şarkılar, ruh halime göre. jewel ve james blunt bu aralar en sık dinlediğim şarkıcılar arasında.

Nerelere Gitmek İstersiniz?

Paris'e bir daha kızımla beraber gitmek isterdim. En çok merak ettiğim yerlerden Mykonos,Santorini, Makedonya, Macaristan, Fas. Kısmetse önümüzdeki sene Duru'muzla İtalya'dayız.

Sorular bittiğine göre galiba ben de sobeleyebilirim.Hımm kimi sobelesem acaba? Bakayım sobelenmeyen ve benim tanıdığım kim var. Sibelin Penceresi , Berk’in Dünyası ebe sobe...

Büyüyorum

2008-09-21T10:16:00.007+03:00

Her geçen gün biraz daha büyüyorum. Yeni şeyler öğreniyor, bunları yapmayı deniyorum. Yatağımın korkuluklarına tutunup kalkmayı öğrendim. Annemle babam acaba daha nasıl yükseltebiliriz diye düşünmeye başladılar bile. Yemekler konusunda eskisi kadar inatçı değilim. Dün ilk defa somon yedim ve çok hoşuna gitti.

Artık isteklerimi daha net bildirebiliyorum. Parmağımla istediğim şeyi işaret edip bizimkilere kızdırmayın bakıyim beni yoksa hııııı! yapıyorum.

Mesaj Kaygısına Son

2008-09-19T15:39:00.008+03:00

Aşağıdaki yazıyı bugün eşim göndermiş. Akşama da beni sınav yapacak, bakalım geçebilecek miyim?

PATATES, YUMURTA VE KAHVE CEKIRDEKLERI

Bir zamanlar, her seyden sürekli sikayet eden; her gün hayatinin nekadar berbat oldugundan yakinin bir genc vardi. Hayat, ona göre, çok kötüydü ve sürekli savasmaktan, mücadele etmekten yorulmustu. Bir problemi çözer çözmez, bir yenisi çikiyordu karsisina. Gencin bu yakinmalari karsisinda, meslegi ascilik olan babasi ona bir hayat dersi vermeye niyetlendi. Bir gün onu mutfaga götürdü. Üç ayri cezveyi suyla doldurdu ve atesin üzerine koydu. Cezvelerdeki sular kaynamaya baslayinca, bir cezveye bir patates, digerine bir yumurta, sonuncusuna da kahve çekirdeklerini koydu. Daha sonra cocuguna tek kelime etmeden, beklemeye basladi. Cocugu da hiçbir sey anlamadigi bu faaliyeti seyrediyor ve sonunda karsilasacagi seyi görmeyi bekliyordu. Ama o kadar sabirsizdi ki, sizlanmaya ve daha ne kadar bekleyeceklerini sormaya basladi. Babasi onun bu israrli sorularina cevap vermedi. Yirmi dakika sonra, adam, cezvelerin altindaki atesi kapatti. Birinci cezveden patatesi çikardi ve bir tabaga koydu. Ikincisinden yumurtayi çikardi, onu da bir tabaga koydu. Daha sonra son cezvedeki kahveyi bir fincana bosaltti. Cocuguna dönerek sordu: - Ne görüyorsun ? - Patates, yumurta ve kahve ? diye alayli bir cevap verdi genc. - Daha yakindan bak bir de! dedi baba, - Patatese dokun. Genc denileni yapti ve patatesin yumusamis oldugunu söyledi. -Ayni sekilde, yumurtayi da incele. Genc, kabugunu soydugu yumurtanin katilastigini gördü. En sonunda baba, kahveden bir yudum almasini söyledi. Söylenileni yapan gencin yüzüne, kahvenin nefis tadiyla bir gülümseme yayildi. Ama yine de bütün bunlardan bir sey anlamamisti: - Bütün bunlar ne anlama geliyor baba ? Babasi, patatesin de, yumurtanin da, kahve çekirdeklerinin de ayni sikintiyi yasadiklarini, yani kaynar suyun içinde kaldiklarini anlatti. Ama herbiri bu sikinti karsisinda farli farkli tepkiler vermislerdi. Patates daha önce sert, güçlü ve tavizsiz görünürken, kaynar suyun içine girince yumusamis ve güçten düsmüstü. Yumurta ise çok kirilgandi;disindaki ince kabugun içindeki siviyi koruyordu. Ama kaynar suda kalinca,yumurtanin içi sertlesmis katilasmisti. Ancak, kahve çekirdekleri bambaskaydi.Kaynar suyun içinde kalinca, kendileri degistigi gibi suyu da degistirmislerdi ve ortaya tamamen yeni bir sey çikmisti. - Sen hangisisin ? diye sordu babasi. Bir sikinti kapini çaldiginda nasil tepki vereceksin ? Patates gibi yumusayip ezilecek misin? Yumurta gibi,kalbini mi katilastiracaksin? Yoksa, kahve çekirdekleri gibi, basina gelen her olayin duygularini olgunlastirmasina ve hayatina ayri bir tat katmasina izin mi vereceksin ?

Baba ve Kızı

2008-09-17T14:21:00.005+03:00

Arkadaşı eşime mail atmış. Hangi siteden alınmış bilmiyorum ama muhtemelen 10marifet.org'dan olabilir. Babasından bir türlü ayrılamayan prensesler için ideal. Duru'da babasına çok düşkün, akşam sevgili eve gelir gelmez beni hemen satıyor. Sanki sütünü,yemeğini ben vermiyormuşum gibi. Bu duruma hem üzülüyorum hem de seviniyorum. En azından bu sayede biraz nefes alıyorum.

İyi Ki Doğdun Babacığım

2008-09-17T08:47:00.006+03:00

Her sabah gözümü açtığımda önce onu görürüm karşımda. İçerden kızışım diye seslenerek gelir yanıbaşıma. Yatağımın yanında bir süre durur, beni seyreder, konuşur benimle. Bense bir an önce beni kucağına alması için çırpınır durur, cilveler yaparım. Sonra o güçlü kolları uzanıverir bana, hoopp bir çırpıda kucağındayım artık. Yanağıma bir öpücük konduru verir. Ah birde yüzümü gıdıklayan sakalları olmasa.

Kocamandır benim babam; boyu taaa bu kadar, yüreği ise ondan da kocaman. Şarkılar söyler, dans ederiz birlikte. Annem mutfakta uğraşa dursun biz keyfimize bakarız. Ne de olsa biz baba kızız. Birbirimizin ilk aşkıyız ( annem duymasın ).

Bugün doğumgünü babamın, seninle büyüyorum, yeniden öğreniyorum hayatı, seninle hergün yeni bir doğumgünüdür diyor bana. İyi ki doğdun babacığım ve iyi ki benim babamsın. Seni çok seviyorum. Yalnız babacığım doğumgününde bana hediye alalım mı... :)

Bitmiş Hali

2008-09-16T22:01:00.008+03:00

Polisan cam dekor ile yaptığım stickerlar kurudu ve kendilerine ev içinde yapışacak yer ararken aklıma makarna kavanozum geldi. Duru'nun bütün engellemelerine rağmen kavanoza yapıştırmayı başardım. Duru yapıştırmak yerine yemeyi tercih etmişti. Boyanın direk cama yapılıp yapılmayacağını da merak ettiğimden elimdeki küçük bir cam şişe üzerinde bir deneme yaptım. Camdan çok kolay geri sökülebiliyor. Tabi kuruduktan sonra.

Gökyüzü

2008-09-15T08:34:00.004+03:00

Büyüyorum, eğleniyorum, öğreniyorum da bu hafta aktivitesinin konusu gökyüzü. Duru ile ilk defa bu etkinliğe katılıyoruz ama ailece çok hoşumuza gitti. Gökyüzülü konulu aktivite için ne yapabiliriz diye düşünürken babamızın Japonya'dan getirdiği uçurtma aklıma geldi. Havanın da rüzgarlı olmasını fırsat bilerek pazar günü kendimizi gökyüzünün altında çocuklar gibi koşuşturuken bulduk.

Daha önce hayatımda kendi yaptığım kağıttan uçurtmalar dışında hiç uçurtma uçurmamıştım. Zaten kağıttan yaptıklarımda önce havalanır sonra yere düşerdi. Çocuk aklı işte yine de zevk alır, bir daha bir daha denemekten bıkmazdık. Zaten uçurtmamızda benim tecrübesizliğimin kurbanı oldu ve daha ilk havalanmasında ağaçlara takıldı. Babamız uçurtmayı kurtarmaya çalışıyor.

Duru'da uçurtma kurtarma operasyonunu merakla izledi ama sanırım biraz da kızgındı. Hani bu benim BEO aktivitem olacaktı der gibi bakıyordu bize. Zaten bir süre onunla ilgilenmeyi bırakıp oyuna daldığımızda huysuzlanarak bunu belli etti.
Sonunda uçurtmamız özgürlüğüne kavuştu ve gökyüzünde salınmaya başladı. Tabi benim ellerimde değil. Bu konuda erkekler biraz daha yetenekli galiba. Bir kuş misali ne de güzel salınıyor. Bizim için çok güzel bir gündü.Bir sonraki aktivite konusunu heyecanla bekliyoruz.